උදේම කෝල් එකක්.බිංදුවයි හතේ ඒවම පහේ නොම්බරේකින්. ඔය වගේ නොම්බර කියන්න ඕන ඉංග්රීසියෙන් හරියට ” නෝට් ත්රිබල් සෙවන් විස්සයි හතලිහයි දොලහා” කියලා වගේ. මං ඒවගේ
මේක වුනේ මගේ යාළුවෙක් වන සුදේවට කියලා හිතා ගන්නකෝ. සුදේව ඒකාලේ ඔෆිස් එකේ පාවිච්චි කලේ තඩි එක්සෙකටිව් මේසයක්. ඒත් එයා එක්සෙකටිව් කෙනෙක් නෙමෙයි. පස්සේ පාලනාධිකාරිය
අමරදේව ශුරීන්ගේ , …”මිහිරියේ පිය බඳේ … සඳවතියේ … ගීතයේ එන එක චේදයක් සිහිවෙන අවස්ථාවක් ඇත. ඒ ගීතයේ … “ඔබ මුහුණ දුටු සඳ – නොපිපි
කුමාරි කන්දම් නමින් අතීතයේ මහාද්වීපයක් පැවැති බවත් එය සාගරයේ ගිලී ගිය බවත් ඓතිහාසික සංස්කෘත හා දෙමළ පාඨ ග්රන්ථවල සඳහන් වේ. සියවසකට පමණ ඉහත කුමාරි කන්දම්
01. හැමෝම හදන්නේ පුළුවන් තරම් උඩ පනින්න්නේ…. එත් තමන්ට සාපේක්ෂව වදින උසක් පනින්නේ මැක්කා කියලා දන්නවද? තමන් වගේ 130 ගුණයක් උඩ පනින්න මැක්කාට පුලුවන්.. ඒත්
බස් එකකට නැග්ගාම එක එක විධියේ වෙළෙන්දො එනවා. ඒ වෙළෙන්දන්ට පුළුවන් මේ විකුණන දේ ගත්තෙ නැත්නම් තමන් ජීවත් වෙලත් වැඩක් නෑ කියලා මිනිස්සුන්ට හිතෙන තරමටම
ඊයේ බුකියේ වෙනත් ගෲප් එකක ,මල්ලි කෙනෙක් ප්රශ්නයක් අහලා තිබුණා, “කොළඹ ඉදන් අනුරාධපුරෙ ට බයික් එකේ යන්න කොච්චර වෙලාවක් යනවද? කොහොමද ගමන ?” කියල අහල
චෛත්යක පින්තූරයක් තිබුනට මේක චෛත්යයක් ගැන කතාවක් නෙවෙයි. කියවගෙන යංකො කතාව මොකක්ද කියල දැනගන්ට… අකුණු ගහනකොට… අකුණු වදින්නෙ ඒ හරියෙ තියෙන උසම තැනට නෙව.. ඒකනෙ
ප්රජාතන්ත්රවාදය ට සිදුකළ පහරදීමක් හමුදා කුමන්ත්රණයක් මගින් මියන්මාරයේ පාලනය සිය භාරයට ගත් බව එරට හමුදාව ප්රකාශ කළේය. එරට සිවිල් පාලනයක බලය හමුදා කුමන්ත්රණයක් මගින් ඩැහැගනු
එයා උගන්වන්නේ ඈත ඉස්කෝලෙක. ඉස්කොලේ මොකද්ද කියල ලියන්න ඕනි නෑ. පහේ පන්තියට විතරක් පංති තියන ළමයි එකසිය විස්සක් විතර තියන කණිෂ්ඨයක්. උදේ නැගිටින්නේ තුන හමාරට.
ඒ වෙනකොට මට අවුරුදු පහක් හෝ හයක් මම හිතන්නේ. ඔය කියන්නෙ දැන් අවුරුදු පනහකට විතර කලින්. ඉස්කොලේ හෝඩියේ පන්තියේ හෝ දෙකේ පන්තියේ මම ඉන්න ඇත්තේ
අපි දකින හැමදේම දෘෂ්ටි මායාවක්ද..? “Eisenheim the Illusionist” කියන කෙටිකතාව ආශ්රයෙන් නිර්මාණය වුන The Illusionist චිත්රපටියේ එක තැනක කියවෙනවා “ඔබලා මේ දකින හැමදේම මායාවක්” කියල.මේ
ශික් අන්තිමයි! උදේ පාන්දර ඇඳුම් ගැන කතාවක් ගිය හින්ද මට මේ ටික ලියන්න හිතුනා ඇඳුම් ගැන කතා කරද්දි නම් අපේ මිනිස්සු අන්තිමයි තර්ඩ් ක්ලාස් දැන්
මේක දවසක හවසක මම දැකපු සිදුවීමක්. තැන කලාභවන ලග තියෙන බැරිස්ටා කොෆී ශොප් එක. එදා මම ඒකට කෝපි බොන්නම ගියා නෙමේ, ඇත්තටම ගියේ බේබි සිටිං
එදා ලස්සන රාත්රියක්…හඳත් පායලා.. සේපාලිකා මලුත් පිපෙන්න අරන්..මන් මිදුලෙ ඉද්දි,අම්ම මට කතා කලා… “මේ මස් එකට දාන්න,ඉඟුරු අලයක් ගලවන් එන්න” කලුවර තිබ්බට,මන් හොල්මන් වලට බය
නංඟීට රියදුරු පුහුණුව දෙන්න කියා තාත්තා බාර දුන්නේ ලොකු අයියාට නොහොත් මංතුමාටය. අනේ අර යස අගේට තියන ලර්නර්ස් එකට පංගාර්තුකොට ඕක පුරුදු කරවන්න යැයි මා
මේ බිසෝ අක්කාගේ කතාවය. බිසෝ පනස් එක් වියැතිය. රුමත් යෞවනියකව සිටි බවට දෙස් දෙන ශරීරයක් හිමිය. අතිශයින් නිහඬය . අසූ පස් වියැති සිය මවගේ උපස්ථායිකාව
“අම්මගෙ චූටි දෝනි. දවස් හතරකට පස්සෙ ගෙදර ඇවිත් දැන් ඉන්නව නිකං ලමා තැනී වගේ. නාවලා ගෙට ගන්නද කියන්නෙ.” “කවුද ඒ මිනිහා. එක්කං ගියාට වඩා ඉක්මනට
ගුරුවරියක් දිනක් සිය පන්තියේ සිසුන්ට කතාවක් කීමට පටන් ගත්තා. මේ ඒ කතාවයි. “ගිලීයන නැවකින් තරුණ යුවලක් කෙසේ හෝ ආරක්ෂා උනා” “අදාල යුවල ගලවාගැනීමේ ස්ථානයට ලඟාවුනා”
අපි ඒ ලෙවල් ඉවරකරපු ගමන්ම අපේ ඉස්කෝලේ ඒ ලෙවල් පංතිවල උන් ටික සෙට් වෙලා දවස් පහක ට්රිප් එකක් ගියා ලංකාව වටේ, වටේ කිව්වට වටේම නෙවෙයි.