“සල්ලි… ඔයා ලොකු සල්ලියක් කියලා හිතන්නේ කීයක් විතරද?” එකපාරක් තමන්ගෙන් ප්රශ්න අහන්න ආපු මාධ්යවේදියෙකුගෙන් සුප්රසිද්ධ ගායක බොබ් මාලේ අහපු ප්රශ්නයක් තමයි මේ. මාධ්යවේදියා ඇහුවේ “සංගීතයෙන්
නිර්මලාගේ ෆේස්බුක් එකේ ඉන්නේ කීප දෙනයි. ඒ එක්කෙනෙක් චාරුනී මැඩම්. ඒ මැඩම් වයසයි. අපි දෙන්නගෙම ගව්රවය දිනා ගත් කෙනෙක්. දෙන්නගෙම එෆ් බී එකේ හිටියට ඉතින්
1.කසාද බඳිනවා කියලා පොරොන්දු උනා නම් ඌ එක්ක රූම් ගානේ රිංගන්නෙ නැතුව,ඌට ගෙදරට එන්න කියාපන්. 2.හම්බ වෙන්න යනවා නම් අහු මුලු වල කාමර අස්සෙ නොයා
හයිෆා වෙරළ තීරයේ මීට වසර 9,000 කට පෙර ජල මට්ටම ඉහළ යාමෙන් දියේ ගිලී මියගිය ශිලා ධීවර ගම්මානයක ඉතිරිව පවතී. අද වන විට ඉතා හොඳින්
අපේ මනුස්සයා ගෙදර එන්නේ සතියකට වතාවයි ,අපිත් ඉතින් පුදුම ආසාවකින් එනකල් කට ඇරං ඉන්නේ. වෙන දේකට නෙවෙයි හිතෝතිනී එයා කන්න ගේන මල්ලට ආදරේට. ඔන්න ඉතින්
ඔන්න ඉතින් ඉස්සෙල්ලම කියන්නම්කො මන් ඇයි අහිංසක කියලා. ගෙදර වැඩ ඔක්කොම කරන අම්මගේ අණට කීකරු මල්ලිලයි නංගියි බලාගන්න සුවච කීකරු කෙල්ල මන්. නැත්නම් අම්බානක ගුටි
“ඒයි.. ආං අර ආර්ට් ක්ලාස් එකට අළුතෙන් ආපු එකී” විවේක කාලයේ දී පන්තියෙන් පිටවී කොරිඩෝව දිගේ අළුතෙන් ආරම්භ කල දොලහ වසර කලා පන්තියේ දොර පසු
ඒ මීට අවුරුදු දහයකට පමණ පෙර දිනයක් . ඒ දවස්වල අපිට අපේ කියලා තිබ්බේ අපිම විතරයි . වෙන ඉතින් අදින ඇදුම් ටිකයි උයා පිහා ගෙන
“රොබින්, ගියමාසෙ නේද හර්නියා වලට ඔපරේශන් එකක් කලේ. ගස් නගින්න හොඳ නෑනේ.” “මම ගස් නැග්ගෙ නැත්නම් කවුද මහත්තයෝ අර පොඩි උන් තුන්දෙනාට කන්න දෙන්නෙ” රොබින්ගෙ
එය එක්සත් ජනපදයේ පිටිසර බද පිහිටි කුඩා නගරයකි. ලස්සන දවසකට හිරු පායා තිබූ අතර තවත් දවසක මෙහෙයන් ඉටුකිරීමට හැමෝම පිබිදී සූදානම්ව වැඩි වේලාවක් ඉක්ම ගොස්
සඳා ට අසනීප නිසා වේලාසනම ඇඳට ගියා නිදාගන්න. මම දරුවගේ ඉස්කෝලේ ඇඳුම් අයන් කරලා කුස්සියේ වැඩ ටිකත් ඉවර කරලා දාලයි ඇදට ආවේ. මං ඇඳට එද්දිත්
“ඇයි මිනිස්සු හිනාවෙන්න ඕනේ ? “ කාගෙන් හරි ඇහුවා නම් උත්තර දාහක් තියෙන්න පුලුවන් ප්රශ්නෙකට මං තනියම උත්තර ගොනු කරා. ” සමහර හිනාවල් ඇයි ඒ
‘ගෙදර වැඩ….මගේ තාත්තා…..’අලුත් ටීචර් ලොකු අකුරින් කලු ලෑල්ලේ ලිව්වා. “අද බුද්ධාගමට ඉගැන්නුවේ තාත්තාට වඳින ගාථාව…..අපි තාත්තලා ගැන ගොඩක් කතා කලා. ඉතින් ගෙදර වැඩට තාත්තා ගැන
අමීර් ඛාන් දුප්පත් මිනිස්සුන්ට ආධාර දෙන්න ගියා. හැබැයි අමීර් ඛාන් අනිත් අය වගෙ බඩු මලු දුන්නේ නැහැ. එයා කරා අපූරු වැඩක්. එයා දුන්නේ ආටා පිටි
රාහුල හිමි තම අවසන් කල “අළුබන” හි විසූ බව සනාථ කිරීම, දේහය ගෝවේවලට ගෙන ගියාය යන අපගේ තර්කය ගොඩනැගීම සඳහා උපකාරී වේ. එදා දොඩන්දූව වරාය
එක්තරා කාන්තාවක් තමන්ගේ කාර්යාලයේ ඉතා හදිසි රැස්වීමක් සඳහා ෆයිල් කවර කිහිපයක්ද රැගෙන වේගයෙන් ඇවිද එනවා. ඇය එක්වරම තම ප්රධානියාගේ ලේකම්ගේ ඇඟේ හැපී ඇය අත තිබූ
අහවල් ඉණිම බොහෝ අය පෙන්වා දෙන පරිදි සාපයක් ය.බොහෝ දෙනා එයට ගරහති නිග්රහ කරති අවමන් කරති.නමුත් මන් අද මෙතනට පැමිනියේ එහි හොද පැත්ත විග්රහ කිරීමටය.
“මේ ගෙදරට ගේනවනං ඒ ළමය විතරයි. ඒ ගැන ආයෙ කතා කරන්න එපා.” “ඔයාට පිස්සුද අවිශ්ක ,ඒ ළමයා අබ්බගාතයි.” “ඒ හින්ද තමා අපි එයාව ගමු කියලා
මේ ඉරිදා මවින්ද ගෙදර ස්ප්රිං ක්ලීනිං කරන දවස. මෙහෙට ස්ප්රිං එකනෙ දැන්. ඒ දවස ඇත්තටම ගෙදර සුද්ද කරන දවස කියන්නත් පුලුවන්. එහෙම දවසට එයා අඟලෙන්
හැමෝම දන්නවා දැන් මං හොස්ටල් ජිවිතයක් ගත කරපු බව . මගේ යාළු ලක්සිරියයි , අනුෂ්කි තමයි හොදම යාලුවෝ කියලත් දන්නවනේ . ලක්සිරියා හැමවෙලේම බුදිමතේ ඉන්නවාය