මෙම සිදුවීම දැනට අවුරුදු 4කට පමණ පෙර සිදුවූ බව යන්තම් මතකයේ ඇත, එවකට මම ආයෝජන මණ්ඩලයේ ව්යාපාරයක සේවය කරමින් සිටියෙමි. අප ආයතනයේ තනතුරු කෙසේ උවත් වැඩක් කරන්නට පටන්ගත්විට සියලු දෙනාම එක හා සමානව වැඩ කරයි කොටින්ම කියනවා නම් සියල්ල සිටියේ
ස්විස් ජාතිකයෙකු වූ ජින් පියාජේ සිය දරුවන් වූ ජැසලින්, ලුසියව් සහ ලොරේන්වේ යන දරැවන් උපන් මොහොතේ සිට නව යෞවනයට පැමිණීම තෙක් කාලය ම සිය දරුවන් ඇසුරෙන් පර්යේෂණයට ලක් කරමින් බුද්ධි වර්ධනය පිළිබඳ වූ මෙම ප්රජානන සංවර්ධන න්යාය ඉදිරිපත් කරන ලදී.
එතරම් සදාචාරාත්මක නොවුණත් මරණ ගෙදරක ගිහින් ඕමි හෝ වෙනත් කාඩ් ක්රීඩාවක් නොකළ අයෙක් ඉන්නවා නම් ඒ බොහොමත් ම කලාතුරකින්. මෙසේ සිදු කරන කාඩ් ක්රීඩාවන් රැසක ඉහළ ම අගයක් හිමි කාඩ්පත වන්නේ ආසියා යි. ඒ අතරින් සුවිශේෂී ස්ථානයක් හිමි කරගෙන සිටින
ඉස්කෝලේ කෙල්ලෙක් සතියක් විතර ඉස්කෝලේ ආවෙ නැ. පස්සෙ දවසක ආව. අපේ ගනන් සර් මාර සැරයි දෙනාඅ නිල් වෙන්න. ගෑනු පිරිමි කියල බලන්නැ. මමත් හිතුව දෙයි තමා කියල. මොකද ගෙදරින් ලියුමක් අරන් ඇවිල්ල තිබුනෙත් නැ. ඔන්න මේකි බුලත් හුරුල්ලකුත් අරන් ගිහින්
අහම්බෙන් මෑත දිනෙක මතුගම නගරයේදි එක්තරා යුවතියක් නෙතු ගැටුනි, ඈ විසින් මා දෙස ඉතා ඕනෑකමින් බලන සේයාවක් හැගී ගියෙද එහෙත් මුඛ ආවරණ පැලද සිටි නිසා හදුනා ගැනීමට නොහැකි විය, එසේ වුවත්… ඒ ඇස් වල හැදුනුම්කමක් තිබුනි, ” අද නිවාඩුද සර්..”