වරක් ගුරු සහ ඔහුගේ ගෝලයා ගං ඉවුරක ඇවිදිමින් සිටියහ. හදිසියේම ගෝලයා ලිස්සා ගඟට වැටුණා. ඔහු බියෙන් කෑ ගසන්නට පටන් ගත්තේ, -‘ගුරුතුමනි, කරුණාකර මාව බේරා ගන්න! මම පීනන්න දන්නේ නැහැ! මාව බේරගන්න! මාව බේරගන්න! එවිට ගුරුතුමා -‘ඔබම බේරෙන්න !’ එවදන් ඇසු
ඔන්න එක්තරා බිරිඳක් තමන්ගේ සැමියාට මෙහෙම මැසේජ් එකක් යවනවලු. බිරිඳ : “ඔයා ඔෆිස් එකෙන් එනගමන් එළවලු ගන්න අමතක කරන්න එපා. කාංචනාත් ඔයාව මතක් කළා” සැමියා : “කවුද කාංචනා කියන්නේ?” තමන් නොදන්නා ගැහැනිය ක් නිසා අන්ද මන්ද උන සැමියාගේ ප්රශ්නාර්තේ තමයි
අපේ තාත්තා උදෙන්ම කාටහරි දෙහි කපනවා. බොහෝ වෙලාවට උදෙන්ම මේ විදියෙ ශබ්ද පූජා ඇහෙන්නෙ රාත්රී කාලයේ ලයිට් දාල අදාල කෙනා ඒක නොනිවාම නින්දට යෑම හේතුවෙන්. ” පොඩ්ඩක් වටක් පිටක් බලනවද. ලයිට් එකක් දැම්මම ඒක නිවන්නත් පුරුද්දක් තියෙන්න එපැයි. ෆෑන් එකක්
මුලින්ම අඩයාලමේ හැමෝටම සුභ නව වසරක් පතන්න කැමතියි. මේ ඉස්කෝලෙ 8 වසරෙ දි උන කතාවක්. අලුත් ඉස්කෝලෙ ගතකරපු පලවෙනි අවුරුද්ද හරියට වෙන ග්රහ ලෝකෙකට ගෙනත් දාපු ගානට ගෙවිල ගියත් දෙවනි අවුරුද්ද ඒ කියන්නෙ 7 වසර සෑහෙන සාර්ථකව ගත කරල දැං
මේ දවස්වල ඉගෙනගෙන වැඩක් නෑ කියලා රාවයක් යන හන්දා මේක දැම්මෙ!!! මෙහෙමයි. අත්දැකීම් එක්ක දෙයක් කියන්නම්. හැබැයි ඇත්තටමනම් මේ වගේ දේවල් ගැන කන්සිඩර් කරලා මගේ කාලේ මේවා දාන්නවත් සුදුසු නෑ. ඒත් අත්දැකීම් වලින් ඉගෙන ගන්න ආස උන් ඇතිනෙ. උන්ට කියන්නම්.