අලුයම ඇද හැලෙන වරුසාවෙන් ගත සීතලෙන් මිරිකී යද්දී තුවාගර් ගේ බේලෙක් කටහඩ අදත් පාන්දර හය වන විට වෙනදා මෙන්ම කාමරයේ උලුඅස්ස ගාවින් අවධි විය. “සෑර් තේ එක හැඩුවා ලඟට ගේන්නද? අද රොසැල්ල ස්ටේශමෙන් කණු දෙකකට එහයින් නායක් ගිහින් මයේ හිතේ
A/L කරද්දී මා කොමස් වලට පයින් ගසා සයන්ස් තෝරාගෙන, අවසානයේ සියලු සයන්ස් කාරයෝ නැසෙන සුළුය යන සදාතනික සත්ය අවබෝධ කර ගත්තේ, ඇත්තෙන්ම අපේ පාසලේ O/L කොමස් ටීචර්ට පිංසිදු වෙන්නටය. ඒ අනිත්ය වටහා ගනිද්දී, නොපමාව කොමස් කරන්නටත් ටූ ලේට්ය.. ලේට් නොවුනත්
පොඩි කාලෙ මට අපලයි කියල ගෙදරින් මට දැම්මා නයි මුද්දක්. එතකොට මම නවය වසරෙ වගේ.. ඉස්කෝලේ යනකොට ඉතින් මුදු දාන්න දෙන්නෙ නෑනේ..ඒත් ගෙවල් ගාව ඉස්කෝලෙට යනකොට සාමාන්යයෙන් පොඩි බලයක් ලැබෙනව ශිෂ්යයන් අතරෙ..ඒක නිසා කව්රුත් මට මුකුත් කිව්වෙ නෑ..ගුරුවරු මට ආදරේ
එය අගනුවර පිහිටි රෝහලක් වූ අතර ප්රතිකාර කරනු ලැබුවේ මානසික ව්යාධ්න් සහ ආතතින් ඇති නේවාසික රෝගීන්ටය.එහි පාලන අදිකාරියට රෝගීන් සදහා පෝ දින ධර්ම දේශනයක් ශ්රවණය කිරීමේ අවස්ථාවක් ලබා දීමට අදහසක් පහළ විය .දිවයිනේ එවකට සිටි සුප්රසිද්ධ දේශකයාණන් වහන්සේ නමකට ආරාධනය
වර්ථමානයේදී සිද්ධ වෙන බොහෝ දේවල් ගොඩාක් වෙලාවට ඒ විදිහටම අතීතයෙදීත් සිද්ධ වෙලා තියෙනවා. එකම වෙනස අතීත කතාවට සහ වර්ථමාන කතාවට මුහුණ දෙන අය වෙනස් වෙන එක. මේ තියෙන්නේ ඒකට හොඳම උදාහරණයක්. ඊයේ තිබුණු යූරෝ 2021 අවසන් තරගයේදී එංගලන්තය පැනල්ටි ෂූට්