අසේල දැන්නම් අවුරුදු 20 පමණ හිරිමල් තරුණයෙකි .ජීවිකාව සඳහා හේ කුමක් හෝ රැකියාවක් කරනු ඇතැයි මා සිතුවද ඇත්තටම ඔහු දැන් කුමක් කරනවා දැයි මම නොදනිමි. ඔහු මට මුලින්ම මුණ ගැහෙන්නේ 2012 දිය.ඒ මා උපාධි ගුරු පත්වීමක් ලබා මුලින්ම සේවයට ගිය
චතුරිකා චතුරිකාගේ ගෙදර තිබුනේ පාර අයිනේ. ටිකක් මහත මූණ පුරාවටම හිනාවක් තියෙන චතුරිකා අපි ඉස්කෝලේ යනවා බලාන ඉන්නවා. පිච්ච මල් හිනාව ! අඟ හිඟ කම් මැද වුනත් මලක් වගේ හැදුන එකම ළමයගේ ජිවිතේ මැළවුනේ දවසක් උදේ පාන්දර අම්මා වමනේ දාලා
අමාරුවෙන් ලැබෙන දෙය හැම විටම ශ්රේෂ්ඨයි…”මගේ කාලය පැමිණේ. එය පොළොවේ මතුපිටට වැදුණු විට මිනිසුන් ප්රශංසා කරනු ඇත.”
2015 වර්ෂයේ, ජුනි 13 සහ 14 යන දෙදින පුරා ජෝර්ජියාවේ තිබ්ලිසි අගනුවරට දරුණු ගංවතුර විපතක් ඇති වුණා. එහිදී පුද්ගලයන් දහනව දෙනෙකු පමණ ආපදා තත්ත්වයන් නිසා මියගිය අතර, කිහිපදෙනෙකු අතුරුදහන් වුණා. නායයෑමකින් නගරය ආශ්රිතව ගලා බසින ගංගාවේ කොටසක් අවහිර වීමෙන්, විශාල
බැඳපු අලුත නිර්මලා මගේ තෙරක් නැති ට්රිප් කතා අහ අහ සන්තෝස වෙන්න පුරුදු වෙලා හිටියා. ඒගොල්ලන් වැඩිය ට්රිප් ගිය පවුලක් නෙවෙයි. අපි ඒකෙ අනිත් පැත්ත! මගේ අප්පච්චිටත් තිබ්බෙ ‘ට්රිප් ගාය’. අම්මත් එහෙම තමා. ඒ මදිවට ඉතින් අපි කොල්ලො සෙට් එකත්