මාස පහකින් හම්බෙලා නොතිබ්බත් පුළුවන් හැම වෙලාවෙම අපි කෝල් ගත්තා, මැසේජ් කළා. ඉඳලා හිටලා කේතකීලගෙ අම්මල කොහෙ හරි ගියාම වීඩියෝ කෝල් එහෙමත් ගත්තා. අපි අන්තිමට හම්බුනේ කේතකීගේ විභාගෙට මාස තුනකට විතර කලින්. දැන් විභාගෙ ඉවර හින්දා කොල්ලුපිටියෙ ජර්මන් ක්ලාස් යනඑනකොට
“ඔයා දන්නවද අර නංගිගේ රිසාල්ට් ?” මට ටිකකට කලින් ආපූ ඇමතුමකට ප්රතිචාර දක්වපු ගමන් එහා පැත්තෙන් කතා කරපු කෙනා ඇහුවා. “ම්ම් නෑ මං ඇහුවේ නෑනේ…” මට ඇත්තටම අදාළ කෙනාගේ ප්රතිඵල අහන්න බැරි උනා. කොහොමත් සාමාන්යයෙන් මගේ පුරුද්දක් තියෙනවා මං එහෙම
පුලුවන්නම් එක පරක් හෙඩ් සෙට් එකක් දාලා අහලා කියවන්න මුතු කුඩ ඉහලන මල් වරුසාවේ උඩ ඉගිලෙන විට වැහිලේණී එබී බලා රිය කවුලු දොරින් යට ගිය දවසේ දෑස ගියා ඉගිලී අඳුරු ලලා සෙන්කඩගල වැස්සේ දිය දහරා පාටයි දේදුන්නේ තෙමී තෙමී ආදර
රෑට කන්න ඉඳගත්තා, සිත් යාය මල් පිපේ කියලා ඇහුණා, බැලින්නම් දෙවෙනි ඉනිම යනවා, මමත් පෙති පාං පෙත්ත දෙකට කඩලා ඒ කෑල්ල පරිප්පුවල ඔබලා චිකන් කෑල්ලක් එක්ක කන ගමන් බැලුවා මේ කතාව, මට පහත ගැටලු ටික පැණ නැඟුනා, කතාව පටන් ගද්දීම
ලොකු අළු පාට ඇස් දෙකක් තියෙන එමී , කළු කොට කොන්ඩේ දෙකට බෙදලා කොන්ඩ දෙකක් බැදගන හැමදාම හවසට ලස්සනට ගෙදරින් පිටත් වෙනවා . එමී පිටත් වෙන්නේ කහ පාට මල් පිරුණු ගග ඉව්රේ ඩේව් එක්ක සෙල්ලම් කරන්න . ඩේව් ඒමී එනකම්