“බක බක බක” මේකනම් පුදුම කරුමයක් අයියේ මෙවුන්ව කොහෙට හරි ගිහින් දාන්න වෙන්නේ. යකෝ මන් මොනා කිව්වත් මේ මනුස්සයට ගානක් වත් නෑනේ. “අම්බෝ දෙයියනේ අයියේ බලන්නකෝ ඒත් ඉතින් මගෙ මනුස්සයා නෙමෙයි කටක් අරින්නේ. මේ කරුමක්කාර සෙවල ගෙඩියා පෑගෙද්දී සිරිකිතයි බයයි
සතියට දවස් දෙකක් පුංචි බහතෝරන වයසේ කටකාර දුවෙක් ට බේබිසිටින් කරන තරුණ තාත්තා කෙනෙක් ලු. වයිෆ් ඔෆිස් ගියාම බබා එක්ක පිස්සුවක් නටලා කාටූන් එකක් බලලා දෙන්නා එක්කම බබාගේ කෑම ටිකත් කාලා , ඔහොම ඉද්දි පුංචි එකා දවල් දෙකට විතර නිදි
කැළයේ තැනූ තොටිල්ලක දරුවන් හිස ඔසවන තුරු තමන්ගේ පාඩුවේ කල් ගෙවූ අම්මා ඇය ය. මනුසතා පැමිණ ඇගේ දරුවන්ගේ තොටිල්ලට ගල් ගසා, එය සිඳ දමා, බිත්තර වනසා දමන විට වේදනාවේ වියරුවෙන් කෑ ගැසූ අම්මා ඇය ය. මේ ඇය මියෙන්නට පෙර දිනයේ
එදා අප්රේල් දෙක. මං එයාගෙ අතින් ලාවට වගේ අල්ලගත්තා. එයා මං දිහා හිමීට ඔලුව උස්සල බැලුවා. අපි හිටියෙ නුගේගොඩ මැක් එක පහු කරන ගමන්. ‘මොනවද ඕනෙ?’ ‘අද දවස මතක හිටින්න දෙයක්. මොනාහරි’ මං එයාව එක්කගෙන හන්දියෙ නෝලිමිට් එකට ගියා. අපි
අපේ ආච්චි ගෙදරට විතරක් නොව ගමේම එළිය විය. මොකද ආච්චි තරම් සිල්වත් කෙනෙක් මේ ගමට නැති තරම් විය. එහෙත් ආච්චිගෙ එක එක අවුල් නිසා අපට පමණක් නොව ගමට ද එක එක සිද්ධි මතක් විය.ඇය සෑම පෝයකටම සිල් ගන්න ගිය අතර