Stories

“නෝනා කී රොටි හදන්න දන්නවද?”දවසක් දානෙකට වැඩිය වෙලාවෙ ***** හාමුදුරුවො මගෙන් ඇහුවා. මගෙ ඔලුවට එක පාරටම ආවෙ කිරි රොටි. “අර තෝසේ වගේ?” මම ඇහුවා. “නෑ….

ඒ මගේ අයියාගේ බිරිදයි.බිරිද කීවාට පළමු බිරිද කීවොත් නිවැරදිය.වසර දහයක පමණ ප්‍රේම සම්බන්ධතාවයකින් පසු ලොකු නෑනා අයියා විවාහ කර ගෙදරට කැන්දන් ආවාය.මුලදී මගේ සිතේ ඇය

මේ කතාව ලියන්න හිතුනෙ සමූහයේ දාල තිබුන ටැටූ ගැන කතාවක් නිසා. මේ කතාව වෙන්නේ මීට අවුරුදු කීපයකට කලින් මට පත්වීම් ලැබුන කාලයේ. නුගේගොඩ අවට පෞද්ගලික

තරුණ ස්වාමියාත් බිරිඳත් බැලූ බැල්මට පෙනුනේ ආගන්තුකයින් දෙදෙනෙකු සේ ය.එක නිවසක පදිංචිව සිටියත් ඔවුන් , ආගන්තුකයෙකුට නම් කොහෙත්ම දෙදෙනා අඹු සැමියන් බව ස්වකීය මනසින් තහවුරු

වතුර පිරවූ වීදුරුවක් තම අත මත තබාගත් මහාචාර්යවරයෙකු තම දේශනය ආරම්භ කළේය. සියල්ලටම පෙනෙන ලෙස වතුර වීදුරුව ඔසවා ගත් ඔහු මෙසේ පැවසීය.. “මේ වීදුරුවෙ තියෙන

මං මේ කැලේ ඉපදුන නිකම්ම නිකං වැද්දෙක්. මං හිතන්නේ නැහැ මං කියන දේවල් ලෝකේ මිනිස්සු පිළිගනියි කියලා. මේ මහ පොළොවේ කොතනැක හරි අපේ දරුවන්ගේ ළපටි

පසුගිය සියවසක පමණ කාලය තුළ ලෝකයේ බොහොමයක් රටවල් සීඝ්‍රයෙන් සංවර්ධනය වුණා. මේ සංවර්ධන කටයුතුවල දී මිනිස් ශ්‍රමය පමණක් යොදාගැනීම එතරම් ඵලදායී වුණේ නැහැ. ඒ, මිනිස්

‘ජුස් කෝගෙන්ස්’ (Jus Cogens) ලෙස හැඳින්වෙන්නේ විශ්වීය වශයෙන් පිළිගත් නෛතික නියාමයන් හෙවත්, කිසිදු රජයක් විසින් කිසිදු හේතුවක් මත කඩ නොකළ යුතුයැ යි සැලකෙන නෛතික නියාමයන්

වැව ඉහත්තාව දෙසින් සඳ නැග එනු පෙනේ. මම ද ගිනිමැලය අබියස වූ කොටයක් මත හිඳ ගතිමී. ගිනි මැලය බුර, බුරා නැඟෙයි. ස්වකීය බලය එක් තැන්

බැංකු මංකොල්ලකරුවන්, පොප් තරු සහ සෞඛ්‍යය ගැන සැලකිලිමත් (සහ හෘද සාක්ෂියට එකඟ) ජපන් සංචාරකයින්ට පමණක් සීමා වූ, මුහුණු ආවරණ ප්‍රසිද්ධියේ පැළඳීම දැන් “නව සාමාන්‍ය” ලෙස