අක්කෙ මම ප්රයිවට් කම්පැණි එකක වැඩ කරන්නේ , තව මාස දෙක තුනකින් කසාද බඳිනවා, මම බැන්දට පස්සෙත් රස්සාව කරන්න තමයි කැමති , හස්බන්ඩ් කියන්නෙත් වැඩට යන්න කියලා , ඒත් පවුල් වල අයයි, දන්න කියන ඔක්කොමයි කියන්නේ බැන්දට පස්සේ රස්සාවල් කරනකොට
ඕන්න ඉතින් යාන්තන් උසස් පෙල ඒම ලියල ජොබ් එකකට යනකන් ලැබුන සංක්රාන්ති කාලෙ.(නැතුව ඉතින් C තුනකට කැම්පස් ගන්නව කියලයැ මිත්රවරුනි)යාලුවො එක්ක ෆුල් සැපේ ජීවිතේ ගෙවාගෙන ගෙවාගෙන ගියා. ඕම යද්දි මන් මගේ ජීවිතේ තරම් ආදරේ කරපු මන් ගොඩාක් මහන්සියෙන් තාත්තගෙ සල්ලි
දවසක්දා මට වයස තුනක් හතරක් වුණ කාලෙදි මාව වඩාගෙන හුරතල් කළ මගේ ඥාති සොයුරියක් වන Nalika Bandara වසර තිහකට පස්සෙ අහම්බෙන් මුහුණු පොතෙන් හමු වෙනව. කොරෝනා ලෝකයම බිලිගන්න මාස තුන හතරකට කලින් ඒ අක්කා මාව බලන්න ලාඕසයට එනවා. අක්කා ලාඕසයට
දිනය නම් මට හරියාකාරව මතක නැත නමුත් වර්ෂය 2015 පෙබරවාරි මාසයේ දිනයකි මහනුවර සිට යාපනය දක්වා දිවෙන බස් රථය තුල සෙනඟ එතරම් නොවූ නමුදු ආසන පිරී ඉතිරී යන තරම් දඹුල්ල නගරයෙන් මගීන් ගොඩ වන්නට විය මාතලෙන් බස් රථයට ගොඩ වූ
ව්යාපෘති වලට සම්බන්ද වී ඇත්තෙමි. එහෙත් මෙවැනි ව්යාපෘතියක් ඒ බොහොමයකට වඩා සංකීර්ණය. මෙය ලියන්න තවත් හේතුවක් වූයේ, කෙනෙක් පූසෙක් බස් රථයක කිලෝ මීටර් 30ක් ගෙනයන්නේ කෙසේද යයි, “පූසන්ගේ පිටුවේ” ඇසීම වේ. මේ කතාව කියැවූ විට එය පහසු වනු ඇත. මේ