“දිනාර” 10 වසරෙදී මගේ හොඳම මිතුරාය. ගුරුවරු නම් කියන්නේ අපි දෙන්නා “ගහට පොත්ත වගේ” යැයි කියාය. පන්තියේ උන් කියන්නේ “අමුඩෙයි, පුපයි වගේ” කියාය. එවිට මම කල්පනා කරන්නේ මම “අමුඩෙ ද” නැත්නම් “පුප ද” කියාය. අමුඩෙට විකල්ප ඇති වුවද පුප ට
අද තෝරගත්තෙ “ලදුනේ ලදුනේ” ගීතය. මේ ගීතයේ තේරුම ගොඩක් අය දන්නව ඇති. මෙය රචනා කලේ නුවර උසාවියේ සේවය කල අදි නීතිඥ රංබණ්ඩා සෙනෙවිරත්න මහත්මයා. ගායනය ලාංකීය සංගීතයේ දාර්ශනික හඩ පෞරුෂය, අමරසිරි පීරිස් මහත්මයා. මේ කතාවේ මූලබීජය ගණිකාවක්. අපි බලමු කතාව
යුරෝපයේ පිහිටා ඇති හංගේරියාව විවිධ වූ විශේෂතා සහිත රටක් ලෙස හැඳින්විය හැක. මෙයට සාරවත් සංස්කෘතියක් හා ඉතිහාසයක් හිමිව ඇත. හංගේරියාව ගොඩබිම් වලින් වට වූ භූමියක් වුවත් මෙයට “ජලයේ භුමිය (land of waters)” යන නාමය ලැබී ඇත. මීට හේතුව වන්නේ මධ්යම
අන්තර්ජාලයේ සැරසරද්දි ඔබටත් මේ අපූරු ඡායාරූපය ඇහැ ගැටෙන්න ඇති. මේ පොඩ්ඩාගේ නම ජෝශප්. අනිත් කෙනා කාසන් පිකට් කියන පාපන්දු ක්රීඩිකාවක්.නමුත් විශේෂත්වය වෙන්නේ ජෝසප්ගේත් මේ පාපන්දු ක්රීඩිකාවගේත් දෙදෙනාගෙම වැළමිටට පහළින් වම් අත නොතිබීමයි. ඉතින් මේ ආදරණීය ඒ වගේම හැඟුම්බර ඡායාරූපය ගොඩක්
මායි, සුරංගයි, සමනලීයි පොඩි කාලේ ඉඳන් ම යාළුවෝ. ඒ යාළුකම පටන් ගත්තේ අපි ගමේ ඉස්කෝලේ එකේ පන්තියට බාර දීපු දවසෙමයි.. අපි තුන්දෙනා ම ශිෂ්යත්වෙ පාස් වෙලා ටවුමේ ඉස්කෝලෙට ගියෙත් එකටමයි. එහෙදි සාමාන්ය පෙළත් පාස් වෙලා උසස් පෙළට යද්දි තමයි අපි