ඉස්කෝලෙදි මම ගුරුවරුන්ට මොන තරම් විශ්වාසවන්ත දරුවෙක්ද කියලා පහදලා දෙන්න මේක බොහොම හොඳ කතාවක්. මම උසස් පෙළ කලේ වානිජ අංශයෙන්. ඒක ගෑනු පිරිමි දෙගොල්ලම හිටපු මිශ්ර පාසලක්. ඉස්කෝලේ ඒ ලෙවල් පන්තිය කියන්නේ ඉතිං ඉස්කෝලේ ගියපු එකෙක්ගේ නම් සුපිරිම කාලේ. කෙල්ලෝ
මේක උනේ ඒ ලෙවල් කාලේ. ඉස්කෝලේයන කාලේ මම හෙන අහිංසක විනීත දරුවෙක්. ගුරු දෙගුරු රැස්වීමකට අම්මා ආවත් කට කනේ තියාගෙන යන්නේ මගේ හොද අහලා. මගේ කට හොද නෑ කියලා දන්නේ යාලුවෝ විතරයි.හැබැයි ඒ ලෙවල් කරන්ඩ ගියත් හරි කාඩ් කුඩු. මේ
මේකත් මේ මටම උන චාටර් සීන් එකක්. කොහේ ගියත් මොනව කලත් පොඩ්ඩක් හරි නෝන්ඩි වෙන ග්රහ පිහිටීමක් තමයි මට තියෙන්නෙ. අපේ අලුත් බ්රාන්ච් ඕපනිං එකක් කරද්දි ඊට කලින් වටේම ටවුන් වල ඕපනිං එක ගැන කියල කැන්වසිං යනව අනිවාර්යයෙන්. ස්පීකර් සෙට්
අද ලියන්නේ අපේ ගෙදර අයියයි ,නංගියි ගැනය.මේ දෙන්නාගේ වයස් පරතරය හරියටම අවුරුදු දෙකහමාරකි .වෙනස්ම ගතිගුණ ඇති මේ දෙන්නා හරියට අහසයි පොළොවයි වගේ ය. අයියා වචන දහයක් කතා කරන විට නංගී වචන සීයක් වත් කතා කරන්නේ ය.නංගී ට වැරදිලාවත් පාරක් ගැහුවොත්,අහල
නාසාවු වල තියෙනව ඔඩිට් ෆ’ම් ගොඩක්. (Audit Firm) ඔව්වයෙ ලංකාවෙ අය 15ක් විතර වැඩ කරණව. තව බෙහේමියන් අයට අමතරව පිලිපීන, ඉන්දියානු, පාකිස්ථානු, මෙක්සිකන් අය එහෙමත් වැඩ කරණව. ඉතිං මේ එක ටොප් ෆෝ අකුරු හතරකිං හැඳින්වෙන ආයතනයක හිටිය පාකිස්ථානු ඔඩිට් මැනේජ