ඔය පිංතූරෙ දිලිහි දිලිහි ඉන්න කෙනා emerald wasp ඌ මැස්සෙක් නෙවි දෙබරෙක්. ඌ බිත්තර දාන්න හොයන්නේ හොදට වැඩුනු කැරපොත්තෙක්ව.. එහෙම කැරපොත්තෙක් දැක්ක ගමන් මූ විදුලි වේගයෙන් කැරපොත්තට දශ්ට කරනවා මේ විසෙන් කැරපොත්තගෙ ඉදිරිපාද අඩපන වෙනවා. මෙතැනදි මූ ඇවිත් කැරපොත්තගෙ මොලයට
මම කොල්ලෙක්.. මම පොඩි කාලෙම මගේ තාත්තා මාව දාලා යනවා. මට ඉතුරු වෙන්නේ මගේ අම්මයි නංගී විතරයි. මම අම්මයි නංගී එක්ක ජීවිතේ අඩියෙන් අඩිය ලස්සනට ගෙවන්න පුරුදු වෙනවා.. ඕ ලෙවල් අමාරුවෙන් කරගත්ත මම ඒ ලෙවල් වලටත් ක්ලාස් යනවා. ඒ කාලේ
මමයි, අම්මයි, නැන්දම්මයි තුන් දෙනාම ඉපදුනේ ජූලි මාසේ. මාසේ එකක් නිසාද මන්දා අපි තුන්දෙනාගෙම තිබුනා පොඩි සමාන කමක්. ඒ තමයි රෙදි සේදිල්ලයි , ගෙවල් අස් කිරිල්ලයි. සමානයි කිව්වට එයලා ඉපදිලා අවුරුදු 30ට පස්සෙ මම ඉපදුන නිසා වෙන්නැති මම හිටියේ ඒ
කොරෝනා හින්දා ස්කෝල වැහුවා ටියුෂන් ක්ලාස් ඒවත් නෑ.ඉතින් එහෙම කොහොමද සිලබස් කවර් කරන්නේ එක්සෑම් කල් යයිද,ස්කෝල කවදා පටන් ගනියිද අඩුම තරමේ ක්ලාස් යන්නවත් තිබ්බනම් එක්සෑම් එක ගොඩ දා ගන්න තිබ්බා.පාසල් සිසුන් විදිහට පොදුවේ ඒ වගේ ප්රශ්න තිබුනට පාසල් සිසුන් කුළකයට
2017 වර්ෂයේ දී තායිවානයේ පැවැති අන්තර්ජාතික නව නිපැයුම් තරගාවලියේදී ශ්රී ලංකාව නියෝජනය කරමින් ඉදිරිපත් වූ නව නිර්මාණය විශිෂ්ටතම අන්තර්ජාතික නිර්මාණය සඳහා හිමි රන් පදක්කම හිමිකර ගන්නට සමත් විය. මේ සඳහා ඉදිරිපත් වූ තරග කරුවන් වූයේ මහනුවර මහමායා බාලිකා විද්යාලයේ J.M.අයේශා