මේ ෆොටෝ දෙකෙන් එකක ටිකක් පැහැදිලිව පේන තැනක තියෙනවා කල් ඉකුත්වීමේ දිනය සහ මිල සඳහා බෝතලය මත බලන්න කියල. හැබයි බෝතලය මත තියෙන තැන ලේසියෙන් පේන තැන්ක් නෙමෙයි. මේක මේ නිශ්පාදනයේ විතරක් නෙමෙයි. බොහෝ ඒවායේ ඉහත කරුනු සඳහන් වෙන්නෙ බොහෝවිට
මෙය එක් දහස් නවසිය හැත්තෑ ගණන් වල සිදු වූ සත්ය සිදුවීමකි.එකල මගේ මව පවුල් සෞඛ්ය සේවා නිලධාරිනියක ලෙස අත්දුටු දෙයකි. වාට්ටුවේ සිටි ගැබිණි මව්වරුන් අතර එක් මවක් ඉතා කනගාටුදායක අයුරින් සිටින බව පෙනුනත් එයට පාදක වූ කිසිම හෝඩුවාවක් දැන ගැනීමට
“අහසට සොදුරුද සද කෙතරම්….ගසකට සොදුරුද මල කෙතරම්..” ඈතින් ඇහෙන්න ගත්ත ගීයක් දිගේ මගේ හිත අතීතයට දුවන්න ගත්තා, ඒ හැටි අතීතයකට නෙවේ ඉතිම් කොරෝනා එන්න යන්තම් අවුරුදු තුනකට විතර කලින් අතීතෙට, ඔව් එදා තමා හිතේ ඇදන් ඉදිය කෙනා මුලින් දැක්ක දවස,
අද උදේ ඉඳන් ම මට මහා අමුත්තක් දැනුනා. ඒ අයේෂා මගෙන් වෙන් වෙන්න ගත්ත තීරණය නිසා ද කියලා කියන්න මං හරියට ම දැනගෙන හිටියේ නෑ. ඒත් මුළු ලෝකය ම අපි වෙනුවෙන් අඬනවා වගේ හැඟීමක් නම් මට දැනුනා.. අවුරුදු 6 ක
තමන්ගේ ඥාතියෙකු මරණයට පත් වූ විට ඒ අය වෙනුවෙන් ගෞරව කිරීම අපේ සිරිතක්.මේ සිරිත කුමන කාලයක සිට ආරම්භ වූවක් ද කියා සොයා බැලීම වැදගත් ය.ඊට හේතුව ඒ මගින් අප අතර අද භාවිත වන නොයෙකුත් අන්දමේ අවමංගල චාරිත්රවල ඉතිහාසය කුමක්ද කියන