මං මේ අඩයාලමට දාන පලවෙනි කතාව. ලස්සනට ලියන්න නම් දන්නේ නෑ ඒත් ඉතිං දන්න විදිහට ලියන්න හිතුවා… ඔය කතාවට කියනවනේ ගෙදරකට ඕනේ කටකාර පුතෙකුයි හැඩකාර දුවෙකුයි කියලා දෙයියන්ගේ නාමෙන් අපේ ගෙදර නම් වෙලා තියෙන්නේ ඕකේ අනිත් පැත්ත. හුම් කටකාර දුවෙකුයි
සමුගැනීම් , මිනිසුන්ට දරාගන්න හරි අමාරුයි. ජීවිතේ සමහර තැනකදි ඔබ මම මේ කටුක අත්දැකීම ලබන්න ඇති ” මට ගෙදරින් ප්රෙශර් කරනව, අයියත් ආව ගෙදර අය එක්ක ලබන සතියෙ බලන්න එනව ලු….” ප්රේමය.. සම්මතද අසම්මතද ප්රේමය නම් ප්රේමයමය… ඈ මට හමුවන
ඒ කඩවසම් නලුව මාව වේදිකාවට කැදවාගෙන ආවා. මම ඇදල හිටියෙ රෝස පාට දිලිසෙන ගවුමක්, ගවුමත් බිම දිගේ ඇදීගෙන මම සින්ඩරෙල්ලා වගේ වේදිකාවට ආව. එහා ගෙදර පැටී, කලූ පල්ලෙහා ගෙදර කිරී, රනා, දොලෙන් එගොඩ රතූ මගේ නම ගහපු ටී ශර්ට් ඇදගෙන
ඕං ආයුබෝවන්ට අදත් කතාව මල්සරාගෙ හීය වැරදිලා සෙට් වෙච්ච අපේ මිස්ටර් අනංග කොලුවා ගැනයි. කලින් කයි කතන්දරේට හොට නොදැම්ම ඈයො ඉන්නවැයි නම් ඔහෙල ඒ පැත්තෙත් පොඩි ඇහැක් දාල ආවය කියන්නේ හොද ගනන් ඈ. මොකෝ ඉතින් අපේ කොලුවගෙ පැටිකිරිය හරි හැටි
මේ ටිකෙ අපි බැලුවොත් වැඩිපුරම තියෙන්නෙ නැන්දම්මලා නෑනලා නිසා දුක් විදින ලේළිලගෙ පෝස්ට්. මේ අපේ වයසෙ කාන්තාවන්ගෙ සෝකාලාපයක් ඉතින් ඒක අපි අපේ දුවලටත් විදින්න දෙනවද….? තීරණය ඔබෙ අතෙ …….. මට ඉන්නෙ පුතාලා දෙන්නෙක් හා දුවෙක් ඉතින් අපි වෙනස් උනොත් අපේ