2008 ලන්ඩන් මම පුළුවන් තරම් හයියෙන් දොරට තට්ටු කලා. දෙයියනේ!!! කවුරුහරි මාව දැක්කද?? කවුරුහරි පොලිසියට කතා කරයිද??? ඩොක්ට ශිවා ගෙදර නැද්ද? පොලිසියෙන් කොහේහරි ඉඳන් මං දිහා බලාගෙනද ඉන්නේ?? නැහැ. නෑ. එහෙම වෙන්න විදියක් නැහැ. මම පැය ගානක් තිස්සේ හැංගිලා බලාගෙන
එක දවසක් තාත්තට අසනීප වෙලා පෞද්ගලික රෝහලක නවත්තලා තිබ්බා මට එයා ළග ඉන්න කියලා කිව්වා පන්තියක් ඉවර කරලා ඇවිල්ලා අනිත් අතට රෝහලට ගියපු මට ලොකු තිබහක් ආවා තාත්තාගෙ කෝප්පෙ තිබුනු තේ එහෙක ඉතුරු ටික මම දැක්කෙ ඒ වෙලාවෙ මම පැනපු
මේක පුංචි කතාවක් .. මං පොඩි කොල්ලෙක්. මට මතකයි මං හිටියෙ පහ වසරෙ. ඒක ඉස්කෝලෙ මධ්ය වාර පරීක්ෂණය තිබ්බ කාලෙ. අපිට තිබුණ අත් වැඩ වලට මොනවා හරි හදන් යන්න. මං හිතේ ගොඩාක් දේවල් මැවුණ.මට ඕන උනා මොනා හරි දෙයක් හදන්න.පෙට්ටි
අප හමුවූයේ අහම්බෙනි. එසේ මෙසේ අහම්බයකින් නොව පට්ටපල් අහම්බයකිනි. ඔහු මා බලන්නට ආ මනමාලයාගේ හොඳම මිතුරා වූ අතර වැරදීමක් මා බුලත් හෙප්පුව දුන්නේ ඔහුටය.එයින් සිදුවූයේ කතා කල මඟුල කැඩී යද්දි කිසිදා විවාහ නොවෙමියි සිතා සිටි මට නොසිතූ මඟුලකට පැටලෙන්නට සිදූ
මේ සිද්ධිය වෙලා දැං ටිකක් කල්. දීර්ඝ සති අන්තයකට ඇවිත් තිබුන බ්රහස්පතින්දා දවසක බණ්ඩාරවෙල යන්න හිතං පිටකොටුවේ බස් නැවතුම්පොළට ආවේ. බදුල්ල පෝලිම සෑහෙන්න දිග නිසා රෑ වෙලාම නගිනවා කියල හිතං යාලුවෙක් එක්ක කොටුවෙ කොලෝනියල් එකට ගොඩ වැදිල පොඩ්ඩක් දාගත්තා. කොහොම