ගිය සතියෙ සතිය මැද ආව තෛයිපොංගල් නිවාඩුව දවසෙ උදේම මගේ අතිජාත මිතුරියක් කියන එකියක්ගෙන් මැසේජ් එකක්.. “ගුඩ්මෝර්නිං නිමෝ .අද නිවාඩු නේ උබ.අනේ මා එක්ක සැලෝන් එකට ගිහින් එමුකො.” භාරකාරීත්වයෙන් අවසර අරන් ඔන්න දැන් යන්නයි ලෑස්තිය.මාව යාලුවගෙ ගෙවල් ලගින් දාලා, අපි
මම ගැටය කාලේ හිතුවා මේ ලෝකෙ මොකෙක් හරි ‘පොරක්’ වෙන්න ඕනෙ කියලා. ඉස් ඉස්සෙලම හම්බුනේ මූණ පුරාවට රැවුල වවාගෙන අපේ ප්රාග්ධනය උදුරගන්න වගේ ෆොටෝ එකක් තියන කාල් මාක්ස්ගෙ පොතක්. මම හිතුවා ඒ වගේ ලොකු උගතෙක් වෙන්න. ඒත් ඉතින් මොන තරන්
ඉතිං ඔන්න සංග්ලාස් කියන්නෙ මෙලොව පහල වෙච්චි අතිශය පොශ් භාණ්ඩ වලත් ප්රමුඛස්ථානයෙහි ලා සැලකිය යුතු දෙයක් මෙව්වා දා ගත්තම ඕනෙම ගස් ගොබිලෙකුට ගං කූඩච්චියෙකුට ලොවෙත් නැති පොශ් ලුක් එකක් එනවා ඔන්න ඔය විසේසත්වය හින්දම මම නම් රෑටත් සංග්ලාස් මෙව්වා කුට්ටම
නිර්මලයි මායි බැන්ඳේ අනූ හතරෙ මැයි. බැඳල කතා වුනා ටික කාලයක් සොමියෙ ඉමු පොඩි උන් හදන් නැතුව කියලා. ඔන්න ඉතින් අපි දෙන්නගෙ වැඩේ වුනේ ට්රිප් යන එක. දවසක් මෙහෙම ට්රිප් එකක් ගියා මගේ පොඩිම මල්ලී රස්සාව කරපු පොලොන්නරුවට. මිනිහ රිසර්ච්
ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ කියල නෑ අපිට ඔය පොඩි පොඩි ව්යාපෘති කරල කීයක් හරි හොයාගන්න ඝන දෙයියො චෑන්ස් දීල තිබුනෙ. මේ කතාව සිද්ධ වෙන්නෙ 96 – 97 කාලෙ ලංකාවෙ දිගම බස් ස්ටෑන්ඩ් එකේ.. හරිය. අපි A ලෙවෙල් කරන කාලෙ. ඉස්කෝල ඇරුනම