ඔව් ඔව් ගං කුකුල් මස් . හොඳට අඩුම කුඩුම දාලා තියෙන්නෙ ආයෙ දිවේ තියන්න විතරයි තියෙන්නෙ සුටුස් ගාලා ගිලත හැකි බත් මුට්ටියම වුනත්. ගං කුකුල් මස් තබා කුකුල් මස් කෑල්ලක්වත් කිසිදිනෙක නොකෑපු මාටිං තක්කු මුක්කු වී බලං හිටියේය. ඈ බොල
මා ප්රියාදර රසික රසිකාවියනි , සීතල සුළං හමා යන මේ උදුවප් මාසයේ ශෘංගාරාත්මක උල්කා වැසි ඇද හැලෙමින් බ්රහස්පති, සෙනසුරු හා හමු වන මේ අති උත්කර්ෂවත් ප්රේමණීය යාමෙයේ මා හට සිහි කැදවන්නේ මල්සරාගේ හීය උදුරාගත් අපේ කාලයේ අනංගයෙකුගේ කතා වස්තුවයි. මතක
මේක මගේ කතාවක් නෙවෙයි බණ්ඩාරගෙ කතාවක්. මේ කතාවෙ එන බණ්ඩාර කවුද කියලා ඒකනායකගෙන් අහන්න. අනිවාර්යෙන් කියයි. මොකද පහුගිය කතා වලට බණ්ඩාරත් ඒකනායකව බයිට් කරල තිබුණා. ඒක නිසා මේ කතාවෙන් අප්රමාණ ප්රීතියට පත්වෙන්නෙ ඒකනායක තමයි ඉතිං. මේ කියන බණ්ඩාර දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවට
බණ්ඩාර ඇතුළු පිරිස ඉතින් දැන් හොඳට උයන්න දන්නවා. උයන්න එළවලු ගන්නෙ ඒ කිට්ටුවම තියන කැලෑ පොලෙන්. හැබැයි මස් මාලු ගන්නෙ පිට කොටුවෙන්. කට්ටියත් එක්ක හවස වැඩ ඉවර වෙලා තමයි පිටකොටුවට යන්නෙ. ඔන්න ඉතින් එක දවසක් කට්ටිය වැඩ ඉවරවෙලා කතා උණා
ජුලියට්ගේ තාත්තා ජුලියට්ව බඳින්න කැමැත්තෙන් ඉන්න පැරිස් කියන සිටුවරයාට මුණගස්වන්න උත්සවයක් තියනවා. ඒ උත්සවේට රෝමියෝ එන්නේ එයා කැමති රොසලීන් කියලා කෙල්ලෙක්ව බලන්න. ඒත් ඊට කලින් රෝමියෝ ජුලියට්ව දැකලා එයත් එක්ක ආදරෙන් බැඳෙනවා. දෙවනි දවසේ ජුලියට්ගේ නර්ස්ගේ උදව් එක්ක මේ දෙන්නා