කරන්න ලොකු දෙයක් නැති කමත්, නවාතැනේ ලොකු ඉඩක් නැති නිසාත් මම ගොඩාක් කාලය ගත කරන්නේ ජනේල පිල උඩ. ජනේලෙන් එලිය බලාගෙන ඉන්න මට පාරේ විවිද වයස් වල මිනිස්සු එහා මෙහා යනකොට එක එක දේවල් ලියන්න මතක් වෙනවා. අද මට හිතුනා
” එයාගෙ හීනෙ, දැන් මොනා කරනවද, කොහෙ ඉන්නවා ඇද්ද” සුදු සාරියකින් සැරසුණු සුදු උස නීතිඥවරියක් උසාවි සංකීර්ණය වෙත යන අයුරු අහම්බෙන් දුටු මතීශ සිතන්නට විය. ඔහුගේ සිතුවිලි බිඳ දමමින් ජංගම දුරකථනය නාද වන්නට ගත්තේය. ” අම්මා “ ” කොහෙද දරුවො
ඉස්සරෝම ගෙදර ඉදන් තනියෙන් කැම්පස් ගිය දවස මට අද වගේ මතකයි. “නංගි දෙහිවල හන්දියෙන් බැහැලා 119 බස් එකක නැඟලා පිරිවෙන් හන්දියට ටිකට් ගන්න. එතනින් බැහැලා විජේරාමෙට බස්එකේ නඟින්න ( පාරෙන් එහා පැත්තේ කැම්පස් එක පැත්තට යන බස් නවත්තලා තියෙනවා.) “
කළුදුරු යනු රෝග සුව කිරීම සඳහා අතීතයේ පටන් භාවිතා කරන ලද වටිනා ඖෂධයකි. ප්රකට නොවූ කුළු බඩුවකි. කළුදුරු ශාකය සෙන්ටි මීටර් 30- 60 පමණ උසින් යුක්ත වන අතර සූතිකා මෙන් බෙදුණු කොළවලින් යුතුවේ. මල් සුදු හෝ දම් පැහැතිය. මෙහි හටගන්නා
අවුරුදු පහළොවේදී ගිනි තියාගෙන හෝ ගිනි තියලා හෝ මැරෙනවා. දවස් දොළහක් ඉස්පිරිතාලෙ දුක් විඳලා මැරෙනවා. අක්කාගේ ඔපරේශන් එකට නුවර වාට්ටුවෙ ඉන්දැද්දි මහත්තයා එක්ක තරහ වෙලා ගිනි තියා ගත්ත ගෑණුකෙනා මට මතක් වෙනවා.හැමදාම වේදනාවෙන් විලාප තියලා වාට්ටුව දෙවනත් කරලා වද විඳලා