දේශගුණික විපර්යාසය ගැන කුමනාකාරයේ මත පළ වුණත්, පෙර නොවූ විරූ පරිදි පෘථිවියේ ධ්රැවාසන්න ප්රදේශවල ග්ලැසියර දිය වෙමින් පවතිනවා. වාර්තාගත උණුසුම් කාල වකවානු ලෝකයේ නන් දෙසින් මෑත වසරවල වාර්තා වූ හෙයින්, ඉදිරි දශක කිහිපය අධි අවදානම් වීම වැලැක්විය නොහැකි යි. පෘථිවියේ
මන්නාරම, පුත්තලම එහෙමත් නැත්තම් නුවරඑළිය පැත්තේ යද්දී සුලබ දර්ශනයක් වන්නේ අහස උසට නැගී සිටින සුළං ටර්බයින එක යායට පිහිටා තිබීම. ලංකාවේ පමණක් නොව ලෝකයේ සෑම රටක ම සුළං ටර්බයිනවල තිබෙන්නේ බොහෝ දුරට එකම ස්වරූපයක්; යෝධ පෙති තුනක් ඉතා උස කණුවකට
මා මේ කතාව කියන්නෙ බොහෝ ඈත මතකයක් පෙරදැරි කරගෙන. අසූවෙ දශකයෙ මුලම මා දුෂ්කර සේවය සඳහා මොනරාගලට දකුණු පලාතෙන් ඇවිත් මරගල කඳු වනාන්තරය පාමුල අති දුෂ්කර පාසලක ගණිත ගුරුවරයෙකු ලෙස වැඩ බාර ගත්ත. ඒ වගේම ආපු ගුරුවරු පස් දෙනෙක් සමඟ
මගේ ලොකු නැන්දා විවාහ වුයේ කුරුණෑගල මාවතගම පළාතටය ඒ තුම්පනේ හා හතර ලියද්දට කිට්ටුය . එකසිය පණහ ගනින්නට නොදන්නා ආරච්චිල තුන් පණහයි කියා තුන්පනේ හැදුන හැටිත් වී පැල මුල් ඉහද්දී කුබුර පෑගෙන නිසාවෙන් හතර දෙනෙකු ඔසවාගෙන යද්දී වී පැල මුල්
පාන්දරම එක පාරට සද්දයක් ඇහිල ඇහැරුනාට පස්සෙ ආයිත් නින්ද ගියේ නෑ. සද්දයක් ඇහුනත් අනිත් මනුස්සයා නැගිටින එකක්වත්ද. මමම බලන්න එපැයි. බල්ලෙක්වත් ගෙදර ඉන්න එකක්ද? මගෙ හිත දොස් කිව්වා. එක අතකට සද්ද බද්ද ඇහුනට ඒ මනුස්සයා මොනව කරන්නද? මම කසාද බැන්දට