“උඹ පොශ් ද.?” “ඒ..කිව්වේ..?” “ෆුඩ් සිටි එහෙම යනවද..” ” හිහ්..කෝප් සිටියක් නං තියෙනවා ..ටවුමේ” “අයි වෝන්ට් ගෙට් ඇන් අපොයිමන්ට් ෆො ඩොක්ටර් …. කියලා ෆෝන් එකෙන් බෙහෙත් එහෙම ගන්ඩ වෙලාවක් දා ගන්නවද.” ” නෑනේ..හතරට කලින් ගිහිං තුණ්ඩුවක් අරං වාඩි වෙලා ඉන්නවා
මම කලිනුත් කියලා තියෙනවානේ මට මොකක් හරි කතාවක් මතක් උනාම ඉන්න තැන මතක නැති වෙනවා කියලා. අදත් එහෙම එකක් උනේ. මගේ යාලුවෙක් එක්ක ෂොපින් මෝල් එකකට ආවා. ඌ ලෝකේ නැති මොකක් හරි හොයනවා. මට එපා වෙලා මම පඩියක වාඩි උනා
කරයිකල් අම්මියාර්ගේ කතාව…. කරිකල් අම්මෙයාර් ගේ ජීවන සටහනේ ඇති එකම ප්රභවය වන්නේ සෙකිලාර්හි පෙරියා පුරාණයයි “කරෙයික්කල්” යනු දකුණු ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩුවේ සමුද්රීය වෙළඳ නගරයකි. පුරාවෘත්තයන්ට අනුව කරයිකල් අම්මියාර්, වෙළඳ පවුලක උපත ලැබුවේ පුනිතාවතියාර් යනුවෙනි. ඇය විවාහ වූයේ නාගපට්ටිනම්හි ධනවත් වෙළෙන්දෙකු වන
හැමෝම තමන්ට වෙච්ච සිද්දි ලියන නිසා මටත් නිකම් ඉන්න එකේ මේක ලියන්න හිතුනා. මුලින්ම කියන්න ඕනේ මේක කිසි කමකට ඇති කතාවක් නෙවේ. මේකෙ ගන්න තරම් ආදර්සෙකුත් නෑ. ඒනිසා ඔයාලගෙ කාලෙ කෑවා ඩේටා කෑවා චික් මේ මොන කතාද, මේවත් කතාද කියල
“අද අසිත ගෙදර නැද්ද..?” සේයා සමඟ දුරකථනයෙන් කතා කරමින් සිටියදී මා ඇගේ සැමියා පිළිබඳව විමසුවේ ඔහු ද ඇය මෙන්ම මගේ මිතුරෙකු වූ නිසාය. “ආ.. එයා ගියානෙ එයාගෙ නෝනට බෙහෙත් ගේන්න..” ඇගේ කටහඩේ උපහාසයක් වූ බැව් හැඳින ගත්තේ වී නමුදු මම