හරි අපි මේක මෙහෙම පටන් ගමුකො. මීට කලින් කාටවත් කියල නැති කතාවක් මේක. මේක මම ඒ ලෙවල් කරන කාලෙ වෙච්චි සිද්ධියක්. ටිකක් රසවත්. මට නම් සෑහෙන්න රසවත්. අපි ඒ ලෙවල් කොරන්න යන්නෙ අපි කැමති සබ්ජෙක්ට් පාත් එකක් තෝරගෙනනෙ. ඔය වගේ
මෙක සිද්දිය සිද්ද වූනේ ජූලි නැත්තම් ජූනි වගේ අපේ A/L විභාගයට ඔන්න මෙන්න තිබ්බ මාසේක.ඒ වෙනකොට අපේ ඉස්කෝලේට අළුතින් O/L පාස් කරපූ මල්ලිලවත් අරන් තිබ්බ නිසා හරියට බැලුවොත් අපි ඉන්නේ 13ත් නෙවෙයි 14වසරේ වගේ! මේ කාලෙට ඉස්කෝලේ එන්නේ නැතුව රිවිෂන්
එදා අක්කගෙ පොඩි එකාව මොන්ටිසෝරි ඇරල එක්ක එන්න ගියේ මං. වැඩවල් ටික්කුත් වැඩිපුර තිවුනු නිසා මම කලින්ම ගියා. ගිහින් ඔක්කොම වැඩවල්ටිකත් ටවුමෙන් කරගෙන, මම අන්තිමට තමයි මොන්ටිසෝරිය තියෙන තැනට ගියේ. ඒක ඇරෙන්නෙ 11.00ට උනත් මම 10.45වෙද්දි එතන. මි.15ක් වැඩිපුර හිටං
ඉතාලියේ වැනීසියේ සිට කිලෝමීටර් සියයක් පමණ උතුරින් පිහිටි අර්ටෝ ඊ කැසෝ පළාතේ ඉතා පටු නිම්නයක , අතහැර දමන ලද පැරණි වේල්ලක් දැක ගත හැකි වෙයි. වජොන්ට් වේල්ල නමින් හැදින්වෙන එය වනාහි ඉතිහාසයේ යම් දිනක සිදුවූ මහා ඛේදවාචකයක අතීත නටබුන් දරා
මිනිසුන් ලෙස ජීවිතයේ විවිධ අවදි වලදී අපහට විවිධ වූ සුන්දර හා කර්කශ වූ අත්දැකීම් වලට මුහුන දීමට සිදුවේ..ඇතැම් දේ සිත පිනවන අතර ඇතැම් දේ සිත පාරවන්නේ හදවතේ කිසිදා නොමියෙන තුවාල ඇතිකරමිනි. දරුවෙකු ලෙස එකල මා විදි අත්දැකීමක් විස්තර කරමි.. එකල