ලෝක සාහිත්යය සැලකීමේ දී රුසියානු සාහිත්යය ඉතා ඉදිරියෙන් තිබෙන්නක්. රුසියානුවන් අතින් ලොව විශිෂ්ටතම ගද්ය, පද්ය පමණක් නොව ලොවක් වසඟ කළ නවකතා, කෙටිකතා මෙන්ම නාට්යයන් පවා බිහි වී තිබෙනවා. මක්සිම් ගෝර්කි, ෆියදෝර් දොස්තයෙව්ස්කි, නිකොලොයි ගොගොල් වැනි සාහිත්ය ලෝකයේ පතාක යෝධයින් රුසියානු
මධ්යසාර කියන්නේ බොහොම සරල අණුක සැකැස්මක් සහිත, කාබනික රසායනික විද්යාවේ එන ක්රියාකාරී කාණ්ඩයක්. රසායන විද්යාවේ දී එහෙම වුණත්, මධ්යසාර සමාජයට එද්දී කතාව ටිකක් වෙනස් වෙනවා. ගොඩක් වේලාවට “මධ්යසාර” කිව්වම අපට මතක් වෙන්නේ මිනිසුන් මත්වීමට භාවිතා කරන පානයක්. නමුත් හැම මධ්යසාර
පොඩි තැනක ඉදල උඩට නගින්න හදද්දී හිතාගන්න බැරි විදියට මිනිස්සුන්ට කැපිලි එනව. තෝරාගැනීම් දෙකයි. ================= දියුණුව වෙනුවෙන් තියෙන උනන්දුව ආසාව අත්හරින එක තමයි ලේසිම විදිය. ගොඩක් අය කලකිරීම්, බිදවැටීම් මැද නොදැනුවත්වම එතනට තල්ලු වෙනව. තමන් ගේම අතෑරලා කියල එයාලට දැනෙනකොට
අම්මගෙයි මගෙයි කතා… මේ දවස් වල ලංකාවටම ඇඳිරිනීතිය නෙ. ඕක වෙලාවකට අහක් කරනවා ආය දානවා ඔහොමනෙ වෙන්නෙ. ඇඳිරිනීතිය අහක් කරපු ගමන් මිනිස්සු තමන්ට අවශ්ය දේවල් ගන්න යනවා. කෑම බීම ගේන්න යනවා බෙහෙත් ගන්න යනවා. ඕක තමයිනෙ දැන් සාමාන්ය විදිය. ඔය
“මහත්තයො කරුනා කරල වාහනෙ ගන්න..” “හරි හරි අයිසෙ වයිෆ්ව ඇඩ්මිට් කලා ආවා..” “වාහනෙ ගන්න මහත්තය ඇම්බ්ලන්ස් එකක් ආවොත් “ “උබ දන්නවද මන් කව්ද කියල මෝඩ හරක..” “මහත්තය කවුරු උනත් වැඩක් නෑ වාහනෙ ගන්න..” ” ටිකක් මානුසිකව හිතනව මිනිහො. ඇතුලට ගියා