මරදාන අද කොළඹ වාණිජ කේන්ද්රස්ථානයක්. නමුත් සියවසකට එපිට මේ ප්රදේශය පැවතුණේ පිටකොටුවෙන් ඈත්වුණු නිස්කලංක වටපිටාවක යි. මේ නිසා නිවාස මෙන්ම රංග ශාලා, සිනමා හල්, පාසල් සහිත පෙදෙසක් ලෙස මරදාන ප්රකටව තිබුණා. මරදානේ අතීත සිහිවටන කිහිපයක් ගැන විමසිලිමත්වීමට යි මේ ලිපියෙන්
අපේ ආච්චී කියන විදිහට තාක්ෂණය කියන්නේ වැදගත් නැති දෙයක් ය. එහෙත් එයා එක්ක කතා කරන විට මට සිතුනේ ආච්චි දන්නා ඉටිගෙඩියක් නැතැයි කියාය.ඇය දන්නේ ඇගේ රෙද්ද නොහොත් ආච්චිගේ රෙද්ද ගැන පමණි. ” ඔය තාස්සනේට පුලුවන් උනාද කියපං උබට තවම කෙල්ලෙක්
කලින් කතාව ලිව්වා ටයිටැනික් නැව හැප්පෙන්නේ නැතුව බේරිලා ආවානම් සීන් එක, එහෙමනම් මාලේ උස්සපු කේස් එකට ජැක් හිරේනේ, ඔන්න ජැක් නිදහස් වෙලා එන සීන් එකේ ඉඳලා අංක එක මෙන්න දෙවන කොටස ජැක් සිරගෙදර කා අතරත් හොඳ හිත දිනාගෙන සිටියේය, ඇත්තෙන්ම
ඉස්කෝලෙ යන්න කලියෙන් බලන්න නොගියා කියලා ඒ පොඩි එකාවත් ගෙදර අයවත් තරහ වෙන එකක් නෑ. හැබැයි ගියොත් ඔයා ඒ පොඩ්ඩට කොරෝනා දීලා එන්න ඉඩ තියෙනවා. අඳුරන මනුස්සයෙක් ලෙඩින් වැටිලද? ලෙඩ දුක් හොයන්න මේ වෙලාවෙ නොගියා කියලා ඒ මනුස්සයා තරහ වෙන්නෙ
මේ දිනවල බොහෝ මිනිසුන් සුවය, සැනසීම, සහනය (Healing, relief, comfort) සොයයි. එහෙත් බහුතරයක් විඩාව, අසහනය, පීඩාව සමඟ ජීවත්වනු පෙනෙයි. සුවය, සහනය, සැනසීම ඇත්තේ කොහිද ? සුවය, සහනය, සැනසීම ඇත්තේ තම තමා තුළම බව අප දැකිය යුතු මොහොත දැන් එළඹ ඇත.
ජෝජෝ කියන්නෙ පුංචි බලු පැට්ටෙක් ය. රොට්වයලර් වර්ගයේ බව්වෙක් වන ජෝජෝට හරි ඉක්මනින් මළපනින අතර හිතුවක්කාර මුරණ්ඩුකම නහය උඩය. ඒත් ඒ සියල්ල එයාගෙ මමාගේ කටට යට ය. ගොර ගොර ගා රැව්වත්, වෑව් වෑව් ගා හපන්නට පැන්නත් ජෝජෝගෙ මමා නම් සැලෙන්නේ
මම ලංකාවට අවසානවරට නිවාඩුවට ගියාම නැවතුනේ ධම්මික අයියාගෙ ගෙදර. මිනිහා හැම උදේම ඇවිදින්න යනවා, ඉතින් මාවත් ඇහැරවලා ඇදගෙන යනවා ඇවිදින්න. එක හවසක පානි අයියා ආවම එහේ, අපි ඉතින් ඩ්රින්ක් එකකට සෙට් වෙලා, සිංදු කියලා එකිනෙකාට කාඩ් ගහගෙන හොඳ ආතල් එකක්
ඉස්සර ගෙදරක හම්බ කෙරුවෙ තාත්තා විතරයි කාලා බීලා ඉතුරුත් කරා. දැන් හැමෝම කියන්නෙ ජීවන වියදම ඉහල ගිහින් කියලා. ජීවන වියදම ඉහල ගිහින් නැ අපි සුපෝග බෝගිව ජිවත් වෙන්න හුරුවෙලා. හේතුව දරලිපේ උයපු අය ගෑස්වලින් උයන්නෙ. ලිදෙන් වතුර ඇදල නාපු අය
මේක අපේ පැත්ත සිද්ද උන ඇත්ත සිද්දියක් ඒත් කීප දෙනෙකු ඇර කවුරුත් මේ කතාව වැඩිය දන්නේ නෑ.මේ කතාව මමත් දැනගත්තේ අපේ ලොකු අම්මගෙන් මොකද මේ සිද්දිය උනේ එයාලගේ ගෙදරට ඉස්සරහ ගෙදර එහෙනං කතාව පටන් ගමුකො අපේ පැත්තේ ඉස්සර පරණ විදියට
අපි දෙන්නා කලබලෙන් හමුවෙලා කලබලෙන්ම වෙන් වෙලා යන දවස් වලින් එක දවසක අනේ තව ටිකක් ඉන්න තිබුණා කියලා මම කියද්දි එයා එහෙම කියනවා. “ඔව්නේද ?” හැම තප්පරයක්ම එයා ලඟින් ඉන්න දවස් ගැන හීන මවාගෙන මං එතකොට එහෙම කියන්නේ එයාගේ වම්