මේක බුකියෙන්ම අහුලපු පිංතූරයක්,මට මාව මතක් උනා,අවුරුදු ගානකට කලින් මාත් ඔහොම ඇඬුවා නේද කියල මතක් උනා. මන් කතාවට එන්නම්,මන් තමා පවුලෙ බාලයා,මට ඉන්නවා තාත්තයි අම්මලා තුන්දෙනයි,අම්මලා තුන්දෙනෙක් , ඔව් මගෙ අක්කලා දෙන්නත් එක්ක, ලොකු අක්කා මට වඩා අවුරුදු 14ක් වැඩිමල්
යෙලෝස්ටෝන් ජාතික උද්යානය කියන්නෙ ඇමරිකාවෙ ව.කි.මී. 8983ක භූමි ප්රදේශයක පැතිරිලා තියෙන, ලොව ප්රථම ජාතික උද්යානය. යෙලෝස්ටෝන් කල්දේරාව, උතුරු ඇමරිකානු මහද්වීපයෙ පිහිටන විශාලතම සුපිරි යමහල (එහෙමත් නැතිනම් Supervolcano එක), පිහිටන්නෙ මේ උද්යානයට අයත් භූමියේ. මේ යමහල පසුගිය වසර මිලියන 2 තිස්සේ
හදනවා නම් ගට ඇති පුතෙකුයි රුව ඇති දුවෙකුයි හදපන් කියා ප්රස්තාව පිරුලක් ද ඇත. ගට නැති උන්ගේ ශෝචනීය ඉරණම ගැන කතා කොතෙකුත් ඇත. ඒකෙන් ගට ඇති පුතුන් සදා ගොඩ ගිය බවට වැරදි මතයක් සමාජගත විය හැකි නිසා ගට ඇති පුතෙකු
ඒ මගේ අම්මා මා වැඩි වියට පත් වු දිනයේ මා ගෙල පැළදි රන් මාලයයි.එයට හරිම අපූරු ඉතිහාසයක් ඇත.මම මොන්ටිසෝරි යන කාලේ ඉදන්ම අම්මා මාසෙකට දෙකකට වරක් ගෝල්ඩන් මුදලාලිගේ කඩයට ගොස් මාලයකට සල්ලි බැන්දාය. පොල් අතු ඉවීමෙන් ,පොල් විකිණීමෙන් අම්මා කෙසේ
මට නිවාඩු දවසෙ නොදන්න අංකයකින් කෝල් එකක් එනවා.අනිවා මොකක් හරි වාතයක් තමයි.! මම ෆෝන් එක “බබාට ” දීලා කතා කරන්න කියනවා.බබා කියලා කියන්නෙ පුත්තලම් බූරුවෝ දෙන්නෙක්ගෙ වයසට කිට්ටු, කිසි බබා ගතියක් නැති අපේ ස්වාමිපුරුෂයාය. ඔහු නම් මාරයා කෝල් කරත් ”