“කළු කූඹි නිවෙස තුළට බිත්තර රැගෙන එන්නේ නම්, දිමිගොටු කලබලේ පිළිසකර කරන්නේ නම් වැස්ස ළඟ එන බව අපේ පාරම්පරික දැනුමේ පැවැතිණි. කෙසේ වෙතත් මෙයාකාරයෙන් පාරම්පරික දැනුමේ පැවැති බොහෝ දේ එම පරම්පරාවල සාමාජිකයින් සමඟම මැකී යෑම කනගාටුවට කරුණක් නොවෙද?” අනාවැකි කියන
“වයස 30යි 60යි අතරෙ අයට වැක්සින් එක ගහනවලු” සෙනසුරාදා දහවල් වනවිට ගම පුරා ලැව් ගින්නක් මෙන් පැතිර යන්නට විය. ලැව් ගින්නෙන් ගම ඇවිලෙන්නට පෙර, වහාම ක්රියාත්මක වූ මම, අම්මා ද තාත්තා ද (නැන්දම්මා සහ මාමණ්ඩිය) කැටුව එම් ඕ එච් කාර්යාලය
2012 ජනවාරි රජික අසීරුවෙන් දෑස් හැරගෙන සිටියේ තුම්මුල්ලෙන් බලංගොඩ බසයට නැග අසුනක අයිනේ ඉදගන්නා තුරු පමණි. කිරුළපනදී ටිකට් කැඩීමට ආ කොන්දොස්තරට ඔහුගෙන් මුදල් ගැනීමටද දෙතුන් පාරක් හයියෙන් කතා කරන්නට සිදුවිය. අවසාන සෙමෙස්ටරයේ අග බැවින් පසුගිය සතියම ගෙවුණේ විවිධ මොඩුයුලවල පැවරුම්
මන් එතකොට හිටියෙ කොළඹ. අපේ පුහුණුව අවුරුදු දෙකක් ජාතික රෝහලේ. බෝඩිම පුංචි බොරැල්ලෙ. හැම සති අන්තෙම බෝඩිමේ අනෙක් හතරපස් දෙනාම යනව ගෙදර. මට ගෙදර යන්න ගියොත් යන්න දවසයි එන්න දවසයි දවස් දෙක ඉවරයි. ඒ නිසා මන් තනියෙන් හැම සතියෙම බෝඩිමේ.
අද උදෑසන ගෙදර අයත් එක්ක ගමනක් යන්න ලෑස්ති වෙලා එලියට බහින කොටම මට දුරකථන ඇමතුමක් ආවා. ” ඕන් ඉතිං දැන් අද දවසත් ඉවරයි… කිසි වැඩක් නෑ කෝල් එකේම එල්ලිලා ඉඳියි…. නිමාඩුවයි දවසයි දෙකම ඉවරයි…” නාඳුනන දුර කථන අංකය දිස්වන තිරය