මම A/L කරන කාලේ භෞතික විද්යාව සඳහා ගියේ අපේ ඉස්කෝලේ ලඟම තිබුන පංතියකට. පංතිය 2.45 වගේ පටන් ගන්නවා. ඉතින් දවසම ඉස්කෝලේ ඉඳල, හවසට ඒ පංතියට යන්න කලින් යාලුවෝ එක්ක බත් පාර්සල් දෙක තුනක් කාලා ඉවර වෙලා ගිහින් පංතියේ ඉඳ ගත්තාම
හැමදාම ඔය ඉස්කෝලේ මිදුල අතුගාන්නේ උඹද එතකොට?” හැමදාම ඇහෙන ප්රශ්නෙට හැමදාම වගේ උත්තර නොදී ඉක්මනට ගෙදරින් පැනගන්න මට උවමනාව තිබුනේ.පොත් අත්තේ රටාව මැවෙන්න මට වඩා ලස්සනට පන්තියේ හිටපු කාටවත් අතුගාන්න බෑ කියලා මම දැනගෙන හිටියා.විනාඩි හත අටකින් අතුගාලා ඉවර කරන්න
“අත්තම්මේ…මං දෙයක් අහන්නද…? “ ඉස්තෝප්පුව කෙලවරේ වේවැල් පුටුවේ වාඩි වෙලා ඈත වෙල් යාය දිහා බලාගෙන හිටපු මං මගේ මිනිපිරී අශල්යාගේ හඩින් තිගැස්සිලා ගියා. ඈ මගේ දිහාවට ඇවිදන් එමින් හිටියා. අශල්යා මගේ බාල දෝණිගේ එකම දරුවා. ලංකාවේ මට ඉතුරු වෙලා හිටිය
“ආරක්ෂක අංශ වලට ඒ මනුස්සයාව හම්බවුණු වෙලාවේ එයා ඉකි ගගහ ඇඬුවා. ඒගොල්ලො එයාගෙන් ඇහුවා අඬන්නෙ ඇයි කියලා. එහෙම අහපුවහම එයා කෑගගහ අඬන්න ගත්තා.” මේ කතාව කියන්නෙ විශේෂ බලකා සෙබළෙක්. හමුදා සෙබළෙකු හැටියට රාජකාරි කරන එක විශාල ගෞරවයක් හැටියට වර නගලා
අඩි අටක් උසැති, පියෑඹිය නොහැකි, මේ කුරුලූ විශේෂය වත්මන් කුරුල්ලන්ගේ ආදීමයා ලෙස සැලකිය හැකි යැයි විද්යාඥයන්ගේ අදහසයි. මෙසේ හමු වී ඇත්තේ වසර මිලියන 70ක් පැරණි පොසිලයක්. කළුකුමකුට සමාන මේ පොසිලය සමග බිත්තර පොකුරකුත් හමු වී තියෙනවා. ඒ නිසයි මේ සතා