අපි හුඟක් දෙනෙකුගෙ ගෙවල් වල අනවශ්ය ඇඳුම් ගොඩ ගැහිල තියෙන අවස්ථා බොහෝයි. උදාහරණයකට ලංකාවෙ අපේ මහ ගෙදර. මම ලංකාවෙන් එද්දි මගේ සාරි ගොන්න අක්කට, නෑනට දීල ආවත් මගේ අවශේෂ ඇඳුම් ගොඩ දෙන්න මම වගේ මෝස්තරයට අඳින , මගේ ප්රමානයේ කෙනෙක්
අපේ ගෙදර ගැහැණු ළමයිම හතර දෙනෙක්. අපි අතර පරතරයත් අවුරුද්දක්, එක හමාරක් වගේ. ඉතින් පොඩි කාලෙ එක ගානම බටු ඇට සයිස් කෙල්ලෝ හතරක් එක්ක ඔට්ටු උන අපේ අම්මට සම්මාන පිට සම්මාන දුන්නත් මදි. අම්මා හරිම සැරයි අපි පොඩි කාලෙ. අප්පච්චි
ඕනම පවුලකට හෙනම බොක නෑයෙක් ඉන්නවාය.අපේ පවුලෙ නම් ඒ නැන්දා කෙනෙකි. හෙනම ගූ චරිතයක් ය.හරි වයසේ දීග නොයෑම හේතුවෙන් ඔලුව කුරුවල් වී ඇති නිසා නැන්දාගේ ආසම ටොපික් එක කසාදය ය. දැකලාවත් නැති කෙල්ලන්ට චරිත සහතික දීමට නැන්දා හෙන ආසය.ඒ ඉතරක්
තත්වය දැන්නම් දරුණුය.අප දැන් වාසය කරන්නේ අනුන්ගේ නිවසකය.මීට අව්රුදු කිහිපයකට පෙර මෙම නිවස අපට අයත් වුවත් මංතුමාගේ මෝඩ ක්රියාකලාපය නිසා එය වෙනෙකෙකුට අයිති විය. මේ අනෙකා වෙන කව්රුත් නොව මා විසින් කලකට ඉහත දී රැගෙන ආ පූසාය.පූස් තුමා අප නිවසර
කොණ්ඩේ දිගට වවලා, සුදු ගවුම ඇඳන් අපි දැක්කම යන්තම් හිනා වෙලා බිම බලාගෙන ඉස්කෝලේ ගිය ඒ අක්කව මට තාම මතකයි. වැදගත් විදිහට දරුවෝ ලොකු මහත් කල ඒ අම්මා තාත්තා ඒ අක්කා ගැන තබා තිබුනේ ඉහළ බලාපොරොත්තු. ඒත් සාමන්ය පෙළ විභාගේ