මම දැන් කටුගාන කතාව දිගු උනත් ගන්න දෙයක් තියෙනවා..කැමති නමි කියවන්න .විශේෂයෙන්ම රජයේ සේවකයෙක් නමි .. මගේ තාත්තා වැඩ කලේ ගොඩනැගිලි දෙපාර්තමේන්තුවෙ.. 80-90 කාලෙ කරාපිටිය රෝහල හැදුව වෙලාවෙ site එකේ office එක තාත්තා භාරෙ තිබුනෙ..contract වලින් ලක්ෂ ගනන් ගසා කන්න
අද 2021.01.07 ඔෆිස් ඉදලා වරුවෙන් ගෙදර ආවේ වැඩ කරන්න තරම් ඇගට ෆිට් එකක් නොතිබුන නිසා… කොරෝනාවත් හැදීගෙන එනවද මන්දා කියලා කල්පනා කර කර ගෙදර ආව මට ආව කියලා කරන්න දෙයක් තිබ්බෙත් නෑ.. කාමරේට වෙලා ඉන්න හිතකුත් නෑ යන්න කියලා දිහාවකුත්
මාසික ප්රගති සමාලෝචන රැස්වීම ටිකෙන් ටික දිගුවෙද්දී ශාමනීගේ නොරිස්සුමද ඒ හා වැඩිණි. කරුණු සටහන් කරගන්නට ගෙනා කොළ මිටියද අවසන්වීමට ළගය. සදුදා දිනයක් බැවින් උදෑසන තුනට අවදිවී පැල්මඩුල්ලේ සිට කොළඹට බසයෙන් පැමිණීම නිසා ඇයට දැඩි තෙහෙට්ටුවක් දැනේ. මෙලෙස නිවසේ සිට පැමිණෙන
මේ සිද්දිය වෙන්නේ එකෝමත් එක කලෙක (දැනට අවුරුදු 5 කට කලින් විතර කලින්) මමතුමී උසස්පෙළ එහෙම ලියලා ඉවරවෙලා රටේ නමගිය ආයතනයක වියාපාර කළමනාකරණය ගැන ඩිප්ලෝමාවක් හදාරන අවධියේදී. කවුරුත් දන්නවනේ මමතුමී ඉතින් ගමේ ගොඩේ විත්තිය. හැබැයි ඩිප්ලෝමාව කරන්න මම තෝරා ගත්තේ
උතුරු අත්ලාන්තික් සාගරයේ තියෙන පුංචි රටක් තමයි බ’මියුඩා. තවමත් එංගලන්තය යටතේ ඉන්න, එංගලන්ත සහ අමෙරිකානු සංස්කෘති මුහු වෙච්ච, වැඩිපුර සුදු ජාතීන් ජීවත් වෙන බොහොම පොහොසත් රටක්. කැරිබියානු කලාපෙ අසබඩම පිහිටියත් මේ රට කැරිබියන් රටක් ලෙස නම් සැලකෙන්නෙ නැහැ. කවුරුත් බියෙන්