ටෙලිවිෂන් නැති කාලයේ හැත්තෑව දශකයේ රේඩියො එක පැය විසි හතරේම ඇහෙන්න තිබුන නිසා, කාන්තාවන්ට විශේෂ වූ වැඩ සටහන් පවා කනට ඇසෙන එක නවතන්නට නොහැකි විය. එයින් මට වඩාත් මතක ‘කාන්තා කලඹ’ වැඩ සටහනයි. එයිනුත් මම අද කියන වැඩ සටහන කිසිදාක
ප්රදේශය – ගම්පහ ස්ථානය – ගම්පහ මාකට් එක දිනය – 2021/01/07 වේලාව – 8.35 සිදුවීම සුපුරුදු විදිහටම මන් ඔෆිස් යන්න ගම්පහ බස් ස්ටෑන්ඩ් එකෙන් බැහැලා හයියෙන් හයියෙන් එද්දි ගැලවුනානේ සපපත්තුව. හොද වෙලාවට එතනම අන්කල් කෙනෙක් සපත්තු මහන හිටිය නිසා මන්
“සුපුන මාව නිකන් පාවෙනව වගේ…” කලනය මගේ ඇගට බර වුනේ ඒම කියාගෙන… “පලයන්කො මගුල.. යකෝ මෙතනදිවත් පිලිවෙලට ඉදපන් අපි දැන් ඩිග්රි ගහපු උන්…” මං කීවෙ කෝට් එක හදන ගමන්… “කෝම හරි උබ සෙකන්ඩ් අපර් එකක් හරි ගත්තනෙ අර මල්කාන්ති මූසලි
දෙවියන්වහන්සේ ගැහැණිය නිර්මාණය කිරීමෙ කාර්ය යේදී සය වන දින මධ්යම රාත්රීයත් එලැඹිණ.. දේවදුතයෙක් ඔහු වෙත පැමිණ “ඇයි මෙතරමි කාලයක් මේ වෙනුවෙන් ගත කරන්නේ..?” “” ඔබට අනුමාන කල හැකිද මැයව කෙතරමි සංකීර්ණ පිරිවිතර ප්රමාණයක් අඩංගු කරමින් එකලස් කරාද කියලා.?”” “”මැය ඔනෑම
1960 ඉපදිලා , අඩු වයසෙන් කසාද දෙක තුනක්ම බැඳලා සැමියාගෙන් අනන්තවත් ගුටි කකා දරුවොත් හදලා තනිවෙලා පාරට වැටෙන රනූ මොන්ඩාල් කියන දුගී ගැහැණිය අන්තිමට බෙන්ගාල් වල රනාගට් දුම්රිය වේදිකාවේ හිඟන්නියක් වෙලා තමයි නැවතුනේ . කුණු පිරුණු සාරි කබලක් ඇඳගෙන ,