කොරෝනා නිසා. මාත් සන්චරන බොහෝම සීමා කරලා තියෙන්නේ . නමුත් හොදම යාලුවෙකුගේ ආම්මා නැතිවෙලා කීව නිසා ගල්කිස්සට යන්න උනා. ඒ ඊයේ දවල්, මරනේ අවසන් කටයුතු වලට වෙලාව තිබුනේ හවස හතරට , මරණේ අදාහනය ඉවර වෙලා පාරට එනකොටම , ටිකක් අමුතු
” පණ ඇති භහුකාර්ය උපකරණ ඔබේ රාජකාරි පහසු කරවයි” – නිල්මිණි හෙට්ටිආරච්චි – අයියාට අනුව අපගේ අම්මාත් තාත්තාත් එකව ගැයූ යුග ගීතයේ ශ්රැති අස්ථාවර වූ අවස්ථා දෙකක් ඇත. එහි අන්තනෝමතික ප්රතිඵලය ලොවට දායාද වූයේ අයියා සහ මම වශයෙන් ය. කට
මම කොලඹ නාලන්දා විද්යාලයට ඇතුලත් වුනේ 9 පංතියේදී.මගේ පංතිභාර ගුරුතුමා වුනේ සෝමසිරි ආදිපොල ගුරුපියාණන්.අණ්ඩපාල කොල්ලන්ව ඇගට නොදැනි ටැකල් කරපු,සිලබස් එකත් ගානට කවර් කරපු ආදිපොල සර් ගැන අපූරු මතක ටිකක් තියෙනවා. සර් කවදාවත් එකම කට්ටියකට ඉස්සරහවත් පිටිපස්සෙවත් ඉන්නෙ දුන්නෙ නෑ ඩෙස්
ඇත්තටම එහෙම කෑමක් තියෙනවාද ? මං දන්නා තරමින් එහෙම කෑමක් නැහැ .. ඒ්ත් ඕනෑම කාන්තාවකට දරුවෙකු පිළිසිඳගත් විට තමන් උයාගත් කෑම කනවාට වඩා කවුරු හෝ විසින් හදාදෙන සම්බෝලයි බතුයි පවා රසබොජුන් සේ දැනෙනවා. ඒක මවක් වූ හැම කාන්තාවක්ම දන්නවා. ඉතින්
අද ජනවාරි 3 වෙනිදා. අලුත් අවුරුද්ද ලබලා යන්තම් දින තුනයි. තාමත් මිනිස්සුන්ට අවුරුදු. තාමත් මිනිස්සුන්ට සුබපැතුම්, හමුවීම්, සාද අතොරක් නැතුව. බලාපොරොත්තු, සිහින පියඹාගෙන ඇවිත් 2021 වර්ෂයේ මිනිස්සුන්ගේ හිත් අලුත් කරලා. ඒ අලුත් හිත් කොරෝනා මාරයා ලඟ වෙට්ටු දමමින් නොලැබූ සෞභාග්යයා