මේ කතාව සිද්ද උනේ අපි දෙන්නා ටික කාලයක් ලංකාවේ ඉන්නකොට. ඇයට සිංහල භාශාව කතා කිරීමට නොහැකි බැවින් නිරන්තරයෙන් මං කතා කරන වචන අල්ලගෙන විටින් විට ඒ වචන භාවිතා කිටීමට පුරුදු වී සිටියා. අම්මා එක්ක යාලුවෝ එක්ක කතා කරන විට මාගෙන්
රාමාගේ වානර හමුදාව ඉදිකළ බව සමහරු පිළිගන්නා ආදම්ගේ පාලම අතීතයේ පටන්ම ගුප්ත කුතුහලයක් ජනිත කරන ප්රදේශයක්. ඉන්දියාවෙත් නිතර කතාබහට ලක්වන මේ පාලම ආක්ෂේ කුමාර් රඟපාන අලුත්ම චිත්රපටයටත් පදනම් වී තිබෙනවා. එය “රාම් සේතු” ලෙස නම්කර ඇති අතර අභිෂේක් ෂර්මා අධ්යක්ෂණය
“ඔය තරම් බොන්නේ ඇයි තාත්තේ?” “ඒ විතරක්ද පුතේ සිගරට් එකක් ඉවර වෙන්න එකක් – කිව්වට අහනවද මෙයා” “තාත්තට ඕන ඔව්ව ඔහොම බීල බීල ලෙඩක් හදාගෙන ඉක්මනට මැරෙන්නද?” “තොපි ඉතිං මම මැරෙන කම් තමයි බලන් ඉන්නේ” “ඔය ඉතිං! හඳ පෙන්නුවම ඇඟිල්ල
දවසක් මනෝ වෛද්යවරයෙක්ගේ දේශනාවක් අතරතුර, ඔහු ඒ වේලාවේ එතනට පැමිණි සියළු දෙනාටම බැලුම ගානේ අතට දෙනවා. දීලා කියනවා ඒක පුම්බල තම තමන්ගේ නම ඒකේ ලියන්න කියලා. දැන් ඔක්කොම බැලුම් පුම්බල ඉවර වෙලා එක එක්කෙනාගෙ නම් තමන් ලඟ තියෙන බැලුමේ ලිව්වා.
බැම්මක් යනුවෙන් අදහස් කරනු ලබන්නේ ගලා බසින ගංගාවක, එසේත් නොමැති නම් ඔයක හෝ වෙනත් ආකාරයේ ජල මාර්ගයක ජලය හරස් කොට සිදු කරන ලද ඉදිකිරීමක් නැතිනම් එලෙස සිදු කරන ඉදි කිරීමේ ආකෘතියක්. මේ ආකාරයට ඉදිකරන ලද ඉතාම ජනප්රිය බැම්මක් ලෙස ඇමරිකාවේ
සියලු වර්ණවලට විශේෂ වූ ශක්තියක් ඇත. ඒ හිරු එළියේ ශක්තියයි. හැම ජීව ශක්තියක්ම, ජීවියෙක්ම උපත ලබන්නේ හා පවතින්නේ හිරු එළියේ ශක්තිය නිසා ය. හිරු එළිය සතුව පවතින සමස්ත ශක්තිය විභේදනය කළ විට වර්ණ ලෙස වෙන් වෙන්ව දැකිය හැකි ය. ඇසට
සිංහල චිත්ර ශිල්පීන් අනුරාධපුර යුගයේ සිට අනුගමනය කළ සම්භාව්ය සම්ප්රදාය පොළොන්නරු යුගයේදී තරමක් වෙනස් වූ බවක් පෙනේ. මේ බව ඒත්තුගන්වන සිතුවම් සම්ප්රදායන් දෙකකට නෑකම් කියන සිතුවම් රැසක් ඇති කලාගාරයක් ලෙස තිවංක පිළිමගෙය හැඳින්විය හැකිය. තිවංක පිළිම ගෙයි ඇති සිතුවම් බෞද්ධ
වෙනත් ප්රයිමේට් වලින් මිනිසුන් වෙන් කරන නව පරිණාමීය අංගයක් පර්යේෂණයකින් හෙළි වේ. පර්යේෂකයන් මානව පරිණාමයේ නව අංගයක් සොයා ගත් අතර ඉන් කියවෙන්නේ මිනිසුන් පරිණාමය වී ඇත්තේ අනෙකුත් ප්රයිමේට් වලට වඩා දිනකට අඩු ජල ප්රමාණයක් භාවිතා කිරීමට බවත් මිනිසාගේ නාසය සිරුරේ
මං දෙවනියට ජීවත් වුන ගමේ එක බස් එකයි තිබුණේ. කිලෝ මීටර් එක හමාරක් දෙකක් විතර පයින් ඇවිත් තමයි උදේට පාසල් යන්න නැත්නම් අවශ්ය ගමනක් යන්න බස් එකට නගින්නේ. ඉතින් ගමේ අය එකිනෙකාට උදව් උපකාර කර ගත්තා අවශ්යතා වලදී. වහින වෙලාවකට
අම්මා කිසිම දිනෙක ඇතුළේ කාමරයේ යතුර අපට දුන්නේ නැත.ඇය නිදා ගන්නා විටත් එය හැට්ටය ඇතුළේ සගවා ගෙන නිදා ගත්තාය.මහ ඉස්පිරිතාලේ ඇගේ හුස්ම යන විටත් ඇගේ පපු කැනැත්ත උඩ ඒ යතුර තිබිණි.එහෙමත් දවසක යතුර අමතකව දාපු තැන සිහි නැති වූ විට