“මහත්තයා කවුද…?” “මම නගර සභාවෙන්…!” “මොකද කෙරෙන්න ඕන….?” “මහත්තයා කඩේ ළගදීද දැම්මේ….?” “ඔව් මාසයක් හමාරක් ඇති…..” “මහත්තයා මේ කඩේ ගැන බෝඩ් එකක් ගහල තියෙන්නේ. ඒකට අවුරුද්දට ගානක් අය කරන්න වෙනවා….” “අයිසේ ! මගේ ඉඩමෙනේ මම කඩේ දාල තියෙන්නේ…මගේ ඉඩමෙනේ මමබෝඩ්
දිනපතා දහස් ගණනකගේ පා නොගැටෙන,ඒත් අවුරුදු ගානක් පුරා දහස් ගානකගෙ පා ගැටුණු පාරක් අයිනෙ රූස්ස ගහක් තිබුණා. ඒ පාර දිගේ යන එන බොහෝ අය තද අව්ව වෙලාවට හෙවනක් හොයා ගන්නත්, තද වැස්ස වෙලාවට හෙවනක් හොයා ගන්නත් මේ ගහ යට නැවතිලා
සප්රයිස් තියා උපන්දිනයක් සෙලිබ්රේට් කරන්නවත් පුළුවන් ආර්ථික හැකියාවක්වත් අවබෝධයක්වත් තිබුන පවුලක දරුවෙක් නෙමෙයි මම. කලින් කතා කියවලා තියෙනවනම් දැනටමත් දන්නවා ඇති මම ගැණු ළමයි තුන්දෙනෙකුගේ පවුලේ බාලයා. තාත්තා විතරයි රස්සාවක් කරේ. ඒකත් රජයේ. දුෂ්කර පිටිසර ගමක තමයි මගේ පුංචි කාලේ
කැරපොතු භීත සීන් වලට නොදෙවෙනි ඒ ළඟින් යන සීන් එකක් වෙද්දී මා හිටියේ 6 වසරේ විය යුතුය. එදවස අපේ විෂය නිර්දේශයට අනුව දළඹුවාගේ ජීවන චක්රය අප විසින් ප්රැක්ටිකලි නිරීක්ෂණය කළ යුතු විය. ඒ සඳහා දළඹුවන් අල්ලා බෝතල්ගත කර ඌ විසූ
තක්සිලා නංගිගෙ විවාහ කිවිස ගැනීමේ උත්සවයකට ගිය කතා වස්තුව කියෙව්වාම මගේ පුංචි මොලේටත් කල්පනා වුණා ඊට නොදෙවෙනි සුන්දර ගූගල් දෙයියා හා සම්බන්ධ කතා වස්තු කිහිපයකම හිමිකම මටත් තියෙනවානෙ කියලා. ඉතිං මේ ඉන් එකක්. ලොවෙන් එකෙක් එක් දෙයකට වෙයි සමත කියන
බස් එකේ, කෝච්චියේ වාඩිවෙලා ටිකක් දුර ගමනක් යද්දී ඇස් දෙක පියවෙනකොට එක එක දේවල් මතක් වෙන්න ගන්නවා. හිනා යන, ඇඬෙන, සංවේදී වෙන අතීත සිදුවීම් අතර අදටත් හදවතට තදින් දැනෙන සිදුවීම් කීපයක් තියෙනවා. එක පෙළට මතකෙට ඇවිත් ඇස් ඉස්සරහා හොල්මන් කරනවා
වින්ඩ්සර් හි ශාන්ත ජෝර්ජ් දේවස්ථානයේ දේව මෙහෙය ඇරඹෙන්නේ බ්රිතාන්යයේ වේලාවෙන් සවස 3 ට ය. ඒ වේලාවෙහි දී, කුමරු සිහිකරමින් රට පුරා විනාඩියක නිහැඬියාවක් පළ කෙරෙනු ඇත. අනූනව වැනි වියේදී දිවියෙන් සමුගත් ෆිලිප් කුමරුගේ දේහය වින්ඩ්සර් මාලිගයේ පෞද්ගලික දේවස්ථානයෙහි තැන්පත් කර
පුරාණ ඊජිප්තුවරුන් මළ සිරුරක් මමීකරනය කිරීමට සිරුර එතීම සදහා විශාල ලිනන් ප්රමාණයක් භාවිතා කළහ. 11 වන රාජවංශයේ දී මමීකරනය කරන ලද මමියක ලිනන් රෙදි අඩි 9,095 (මීටර් 845) ක් වූ අතර එය ටෙනිස් ක්රීඩාංගණ තුනක් ආවරණය කිරීමට ප්රමාණවත්ය. පුරාණ ඊජිප්තු
“උඹලගේ අම්මා නැති උනාට පස්සේ උඹලගේ පුංචී අම්මා ඉල්ලුවා උඹල දෙන්නව හදා ගන්න. මං බෑ කිව්වා.මට ඕනී උනේ උඹලව මං ලගින්ම තියා ගන්න.” දවසක් අප්පච්චී අක්කට කියනවා මං අහගෙන.අම්මා නැති උන එක ගැන එච්චර මතකයක් මට නැති උනත් අම්මා නැති
මේ සටහන කළු ජාතික ජෝර්ජ් ෆ්ලොයිඩ් හෝ එදා ඔහු මිය යන තෙක් ඔහුගේ ගෙළ විනාඩි 9 යි තත්ත්පර 29 ක කාලයක් තිස්සේ පාගෙන සිටි ඩෙරෙක් චෝවින් නම් සුදු ජාතික දාමරික පොලිස් නිලධාරියා ගැන නොවේ. මේ සටහන එදා ඒ කෲර සිදුවීම