ලොවට අමතකවූ එන්නත් පුරෝගාමියා වූ හැෆෙකින් සිය ජීවිත කාලය පුරාවටම හිමිනොවූ ඒ පිළිගැනීම, ඉතිහාසය තුළ ඔහුගේ මතකයත් සමගම වැළලියාම එන්නත්කරණයේ අතීත කතාව බරපතළ ලෙස සදොස් කිරීමට හේතුවක් බව ඔහුගේ මේ අප්රතිහත වීර්යයෙන් යුතු ජීවිත කතාව ඔප්පුකර ඇත. 1884 දී ඔඩෙස්සා
ආයෙත් වට්ස් ඇප් මැසේජ් එකක්.. එයාගෙන්ම තමයි මල හුට්ටප්පරයක්නේ යකෝ මේක මං මට කියාගන්න ගමන්. ඕන් පු#% ප්රීති වෙසක් කියලා. ඕපන් කරා මැසේජ් එක .. ” චාම් .. මං ඔයාට කරදර කරනවා නේද.. ඒකනේ මගෙ කෝල්ස් අන්සර් කරන් නැත්තේ.. මං
බදුල්ල ඒසී එකක නැග්ගා වයිප්ලාගේ ගෙදර යන්න කියලා, ඔන්න හොඳට සීට් තියනවා, හිතා ගන්න බෑ ප්රෙන් කෝකේ ඉඳ ගන්නද කියලා, හැම සීට් එකක්ම බලලා බලලා ඉඳ ගත්තා පිටිපස්සේම සීට් එකේ, වයිෆ්ට කීවම වයිෆ් කීවා මාස්කෙක ගලවන්න එපා දාගෙනම ඉන්න කියලා,
උසස් පෙළ පාස් වෙලා මම කොතලාවල ආරක්ෂක පීඨයට ගිහින් දෙවන ලුතිනන් වරයෙක් විදියට හමුදාවට එකතු උනේ අම්මලගෙ කැමැත්තට විරුද්ධව. මට සමාවෙන්න අම්මෙ, ඔයාල ජීවිත කාලයම හම්බ කරපු සල්ලි වියදම් කරල මාව පිට රට යවල මට ඉංජිනේරුවෙක් වෙන්න උගන්නන්න හැදුවට මට
දස මසක් කුසදරා රැකගත් දරුපැටියාගේ මුහුණ දැකීමත් අම්මා කෙනෙකුට මහා සතුටකි. එහෙත් රොබට් හෝග් උපන් දවසේ ඔහුගේ අම්මාට නම් එය සතුටක් වූයේ නැත. රොබට් හෝග් “කැත” දරුවෙක් වූයේය. එය සාමාන්ය කැතක් නොවේ. ඔහු උපන්නේම ඔහුගේ මුහුණ මැද වූ විශාල ගෙඩියක්ද