පොඩි කාලෙ ඉඳන් මට තේරුනා මං විශේෂ කෙනෙක් කියලා. ඒත් අම්මා ඒකට එච්චර කැමති උනේ නෑ. ඒ නිසා අම්මා හැදුවේ ඒ විශේෂෙ නැති කරන්න. පස්සේ අම්මටම තේරුම් ගියා මං ඒ විදියටම ඉන්න එක හොඳයි කියලා. ස්කෝලෙ පන්තියේ ගත්තොත් ඒත් මං
මේ ලෝකෙ තිබුන ලස්සනම ආදර කතාව තිබුනෙ මට. හැමෝම කියන ලස්සන ආදර කතාවල තියෙන පාසලේදී, විශ්ව විද්යාලයේදී වගේ මල් වැටුණු පාරවල් දිගේ අපේ කතාව ගලාගෙන ගියේ නෑ. අපි හම්බවුනේ ,කතා කරේ, එකිනෙකා දැක්කෙ … මේ ඔක්කොම වුනේ ඔන්ලයින්. හරියටම කිව්වොත්
අමන්ද :”චේතිය, මචං මට උබේ පරණ කෑල්ලව ඊයේ හම්බ උනානේ.” චේතිය : “කවුද? ශලින්දි ද?” චේතියගේ මූනේ පලමුවෙන් මතුවූ විස්මය මොහොතකින් මද සිනාවකට පෙරලෙන ආකාරය අමන්ද නිරීක්ෂණය කලේය. අමන්ද :” ඔව් ඉතින් මන් දැනුවත්ව අහස්යා බදින්න කලින් උබට වෙන කෙල්ලෝ
ගුවන්යානයේ ගඩොල් 500 ක් ඇත. එකක් බිමට වැටේ, කීයක් ඉතිරිව තිබේද? ශිෂ්යයා: 499. – හරි. ඉතින්, ඔබ අලියෙකු ශීතකරණයේ තැබීමට පියවර කීයක් යයිද? – පියවර තුනකින්. ශීතකරණයේ විවෘත කරන්න; අලියා දමන්න ශීතකරණය වසන්න. මහාචාර්ය: – හරි! ඉතින්, ඔබ ජිරාෆ් ශීතකරණයේ
20 වන සියවසේ ඊජිප්තු විද්යාඥයෙකු වන ඩොරති ඊඩිගේ කතාවයි. ඇගේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම ඇය කියා සිටියේ ඇය අයිසිස් වන්දනාවේ පූජකවරියකගේ පුනරුත්පත්තිය බවයි.එය තහවුරු කිරීමට තරම් දැනුමක් ද ඇයට තිබුණි. කිසි දිනෙක ප්රකාශයට පත් නොවූ තොරතුරු පවා ඇය දැන සිටියාය.
“ඊළඟ…” “අය කවුරුත් නෑ ඩොක්ටර්..” කාර්යබහුල අඩ හෝරාවකින් පසු ඉවසා ගත නොහැකි හිසේ අමාරුවත් එක්කම මම පුටුවෙන් නැගිට්ටෙ ගෙදර යන්න…මොනවා උනත් අද මම ඉන්න තැන ගැන මගෙ හිතෙ තියෙන්නෙ සියුම් ආඩම්බරයක්. පෙනඩෝල් පෙත්තට හොද වෙන පොඩි ලෙඩේටත් ෆාමසියෙන් ගන්න බෙහෙත්
කෑම ජාති ගොඩක් තිබුනට මේ කෑම වලට ලුණු වැඩියි නේද ? පුතේ. ඔව් නේද? අම්මෙ, මේ පළාතෙ මෙහෙමද දන්නෑ කන්නෙ. මෙහෙම ලුණු කන්න ගියොත් ලෙඩක් හැදිලා තමයි නවතින්න වෙන්නෙ. රස්සාවෙ මුල්ම පත්වීම ලැබුනෙ උතුරු මැද පළාතෙ නගරෙකට. යුද්ධයත් දරුණුවටම තිබුණු
බොහෝ දෙනෙක් නොහහඳුනන ඉතා වටිනා ශාක බොහොමයක් අපේ පරිසරයේ වටපිටාවේ තිබෙන නමුත් මේ පැලෑටි වල නිවැරදි වටිනාකම නොදැනීම නිසා ඒවා වල්පැළෑටි යැයි සිතා බොහෝ දෙනෙක් දෙවරක් නොසිතා ඒවා විනාශ කරති. එවැනි වටිනා ශාකයක් ලෙස පිටවක්කා ශාකය හැඳින්විය හැකියි. නෙල්ලි කොළයට
වැඩේ කියන්නේ දැන් හැම එකාම ඉන්නේ ලෙඩ සිහියෙන්. කොයි වෙලාවේ කොරෝනා, දිලීර බෝවෙයිද කියලා. අනික ඉතින් අහන්න හම්බවෙන්නෙත් මැරෙන ඒවමනේ! නිර්මලාගේ කකුලෙ පොඩි තුවාලයක් ඇවිත් අන්කල් එක ලඟ. ඇන්කල් එක බන්. චුස්ටිම චුස්ටි තුවාලයක්. පොඩ්ඩක් වටේට රතු වෙලා ලේ පාටට.
කවුද මේ උදේ පාන්දරම කෝල් කරන්නේ. ටිකක් නිදා ගන්න දෙන්නේ නෑ. නිදිමර ගාතෙම ෆෝන් එක අරන් කනේ තියා ගත්තා “ම්ම්ම් හෙලෝ “ “හෙලෝ. ගුඩ් මෝනින්” බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා බ්ලා